Fueya en blancu

TRESLLÁU DE DIREICIÓN POR PROBLEMES TÉUNICOS

2007-05-18T17:29:00.001+01:00

LA NUEVA DIREICIÓN YE:

http://fueyaenblancu.blogspot.com/

http://fueyaenblancu.blogspot.com/

http://fueyaenblancu.blogspot.com/

http://fueyaenblancu.blogspot.com/

Videu elleutoral d'Unidá

2007-05-16T21:02:00.000+01:00

Escontra la tortura ¡Nin Uviéu nin nenyuri!

2007-05-14T09:58:00.000+01:00

Otru añu más hemos de carecer n'Uviéu la cellebración d'un "festexu" xabaz y cruel, y ayenu dafechu a la nuesa cultura, poro, l'asociación defensora de los animales ANADEL como yá fexo n'otres ocasiones tien convocada una manifestación pal día de la corrida, que saldrá del Paséu de los Álamos esti sábadu a les 17:00h.

Con nomes y apellíos estos son los responsables:

-L'Ayuntamientu d'Uviéu que pagará 60.000 euros pola organización de la corrida, sigún el conceyal de "Cultura" y presidente de la Sociedá Uvieína de Festexos (SOF), Alfonso Román López, y recibirá 2.700 entraes de baldre que se repartirán pelos centros sociales del conceyu pa que la plaza nun quede vacia.

-La empresa Toros Suerte Natural qu'organizará la corrida de l'Ascensión.

-Los asesinos que comparten cartelu; Pablo Hermoso de Mendoza y los hermanos Francisco Rivera Ordoñez y Cayetano.

L'alxudicación foi aprebada na Comisión de Cultura del Ayuntamientu, cola oposición de Roberto Sánchez Ramos.

¿Fasta cuando hemos de sofrir esta tortura nel nuesu país? Pel momentu vemonos el sábadu na manifestación escontra la tortura.

Un saludu.

Prepárase la rempuesta escontra'l G8

2007-05-13T15:38:00.000+01:00

Yá se tán cociendo les actividaes de la Cume Alternativa al G-8 que quier dar amuesa de que'l conxuntu del movimientu altermundialista o antiglobalización caltien encesa la so actividá y la so engarardiella al respeutive del erru que suponen les polítiques neolliberales que mos llanten día tres día. Estos Xefes de Gobiernu de los países más poderosos del mundu aconceyen cada año pa falar y tomar dicisiones sobre toos nós, sobre problemes que mos afeuten como habitantes del planeta. Temes arreyaos a la inestabilidá de los mercaos financieros, el problema de les migraciones, la democratización de les instituciones europees, el cambéu climáticu, los problemes de la delda y de la probitú nel tercer mundu y en particular nel continente africanu o'l problema de la enerxía.

No que cinca a les movilizaciones, yá tán programaes delles demientres esti mes de mayu, en defensa de los intereses de los ciudadanos y inmigrantes venceyaos a la Cume del G-8. Van siguir de magar xunu, cuando se prevén desplazamientos conxuntos n'autobús o en tren pa confluyir n'Alemaña: dende Noruega, Suecia y otros países escandinavos; dende los estaos de Francia, Suiza, Holanda, Bélgica, España y Portugal y dende Austria, Italia o Hungría.

Dende esti humilde blogue voi intentar facevos llegar tola información qu'atope de lo asocedíu n'asturianu y cola mayor rapidez posible.

¡EL 7 DE XUNU VEMONOS NES CAIS!

Un saludu.

contadores de visitas

Internet podria enllenase dafechu a fines d'esti añu

2007-05-13T11:05:00.000+01:00

Alitaos pol deséu de saber si internet acuta espaciu pa los miles de millones de bits que se xuben diariamente, la consultora internacional IDC dicidió facer una investigación inédita na que se cuantifique la medría de la información dixital en tol mundu.

Ún de los resultaos más sosprendentes que xurdió del informe ye que, namái nel añu 2006, el volume de datos espublizaos na rede foi de 161.000 millones de xigabytes, un númberu 900.000 veces más grande que la información esistente en formatu imprentáu. Esa cantidá equival a enllenar 1.191.400 biblioteques del tamañu de la del Congresu de los Estaos Xuníos (la más grande del mundu, con más de 29 millones de llibros).

La bayura documentos xubíos promete nun aparar: l'informe de la consultora alvierte que l'universu dixital medrará un 57 % per añu, dende'l 2007 fasta'l 2010.

Si, como fasta agora, se siguen creyando millones de páxines ueb cada añu; si les cuentes de corréu continúen xorreciendo o si'l númberu de blogues se duplica cada seyes meses, el probable enllenamientu d'internet nun paez tan llonxanu.

Qucias pal añu que vien la blogosfera asturiana, que yá entamaba a medrar, dexe de furrular por mor d'esti asocedíu, ye una pena la verdá, pero esperemos que nun seya asina.

Un saludu.

XXVIII Día de les Lletres Asturianes

2007-05-04T23:34:00.000+01:00

Otru añu más el día de les lletres desendolcase nun doble sen, per un llau, ye otru día más na xornada vindicativa d'un drechu irrenunciable como ye la oficialidá, drechu que reclamamos saliendo otra vuelta a les cais, y pel otru ye un día nel que cellebramos la bayura y calidá de les nueses lletres col actu entamáu pola Academia de la Llingua Asturiana nel teatru campoamor.

Manifestación que tuvo un calter más especial qu'otres, porque resulta que nesti mes de mayu vamos tener unes elleiciones nes que vamos escoyer los nuesos representantes políticos na Xunta Xeneral por otros 4 años, llexislatura na que se fadrá'l remocique del nuesu estatutu d'autonomía, estatutu que ye fundamental que recueya los drechos llingüisticos de los asturfalantes d'igual mena qu'a los que falen castellán.

Como ye vezu nun faltaron representantes políticos de toa triba...dende los yá veceros Valledor y Palacios, que paez que nun se quieren enterar de que lleven nel gobiernu 4 años, y que van a toes o cuasi toles manifestaciones pol asturianu de los caberos años, Xuan Xosé y Marqués qu'han d'amosar que tán pola oficialidá magar que, pasen per estes manifestaciones dacuando y a les que Marqués, al qu'enxamás nun sentí falar asturianu pasa cada 4 años, xente del PCPE que yá lleven tiempu amosando que quieren entamar a trabayar pol idioma, y el mayor cortexu de toos, Unidá, coalición que munchos califiquen d'elleutoralista, pero que foi quien a atropar tres de les sos pancartes a unes 250 persones con banderes d'Andecha Astur ya Izquierda Asturiana.

Pero meyor que lo veais nesti video:

No que cinca a la cellebración entamada pola Academia, xunto dempues de la manifestación y de la llectura del manifiestu de la mesma, tamién cuntó cola presencia de los mesmos representantes políticos a los que s'amestó Trevín, al paecer nuevu escritor de les nueses lletres al lleer un testu de so mentanto la llectura de rellatos na Xunta Xeneral.

Los actos desendolcaos pola Academia foron los que vienen darréu:

-Entamu musical a cargu d'Andrea Fernández Joglar, qu'interpretó a la gaita "Ecos de la Quintana" y "La Xota'l Centru".
-Xunta Estraordinaria de l'Academia; cola llectura del acta per parte del secretariu Roberto González-Quevedo.
-Acoyida de la nueva académica de númberu.
-Pallabres de Marta Mori d'Arriba.
-Discursu institucional de la Presidenta de l'Academia.
-Esbilla de poemes y llectura de los mesmos inxertos en Lletres Asturianes 95, por Sonia Avellaneda y Próspero Morán.
-Actuación del grupu Tejedor qu'interpretó; Muñeires pa Gordon Duncan, Jota la Punta, Añada pa Julia, Seique non (n'alcordanza a Ígor Medio y Carlos Redondo) y Saltón d'Iyana, amás de 2 temes más a pidimientu popular.
-Y per últimu la interpretación a la gaita del Himnu d'Asturies, que foi acompangáu polos cientos de persones en pie qu'ellí mos aconceyamos.

Toos estos actos tuvieron salpicaos de pidimientos d'oficialidá, glayíos de ¡Puxa Asturies! y un ¡Izquierda Unida nun traiciones! dirixíu a Valledor mui graciosu.

Y en sofitu a la candidatura d'Unidá pa esparder los sos videos y materiales dende tolos medios posibles apurrovos equí'l video del so cortexu na mani:

Un saludu.

Hugo Chávez, verdaes como puños

2007-04-28T15:44:00.000+01:00

El presidente de Venezuela Hugo Chávez llanzó fuertes crítiques escontra lo que considera un “clube d'ex-presidentes” qu'emitieron estremaos pronunciamientos críticos al so Gobiernu, lo graciosu ye, qu'especialmente (al igual que coles sos declaraciones sobre Bush) s'ensaña col ex-presidente del estáu español José María Aznar, al que noma facista, lacayu de Bush y amás comparalu con Hittler. Pero meyor sedrá que lo veais colos vuestros güeyos.

Un saludu.

Fueya en blancu algama les 1.000 visites

2007-04-28T12:44:00.000+01:00

contadores de visitas

GRACIES A TOOS Y TOES.

Entama la "XIV Escuela de Seronda"

2007-04-27T14:49:00.000+01:00

Entama la Escuela de Seronda que se desendolca demientres los díes 28, 29 y 30 d'abril, esta actividá pola que puxen los Conseyos de Mocedá d'Asturies, Uviéu, Xixón y Mieres, tien como envís servir d'espaciu de formación, vindicación, fuelgu y alderique sobre aquellos temes qu'afeuten y esmolecen a la mocedá asturiano y al so movimientu asociativu. Amás d'otres actividaes, esti añu s'inclúi una sobre la Blogosfera Asturiana a la que "Fueya en Blancu" ta convidáu a participar pero al que nun me va ser posible asistir, dende equí animo a la xente a participar na bayura actividaes que tán convocaes y aprofito pa saludar a los demás blogues que sí van tar presentes.

Un saludu.

Obrint Pas presentó nuevu discu "Benvingut al Paradís"

2007-04-25T20:34:00.000+01:00

Obrint Pas vien de presentar el xueves 19 d'abril el so nuevu discu "Benvingut al paradís" (Afáyate nel parayisu), onde mecen cantares tradicionales con contemporáneos. El grupu de Benimaclet da un xiru haza'l mediterráneu y recupera soníos populares mecíos con rock, ska y reggae, cola mesma enerxía de siempres.

"Nesti discu quinximos plasmar les sensaciones de la xira Interancionalista Tour 2006. Nesta llinia tuviemos la suerte de cuntar con xente como Abdeljalil Kodssi de Marruecos, Rudo d'Italia, los Area 23 de Venezuela, los Alif Sound System de Francia y los compañeros de Tikizio del País Vascu. Tamién incorporemos sonoridaes nueves d'instrumentos tradicionales valencianos como'l llaúd y el guitarrillu, vascos como la trikitixa y la txapalarta y griegos como'l buzuki. Too eso xunta ellementos lletrónicos y compañeros de casa como Raynald Colom, Miquel Gil, Dúmbala Canalla, La Gossa Sorda, El Butifarra o Soul Ataque" desplica Xavi Sarrià. Obrint Pas siña un discu mauru que fae de "Benvingut al paradís" un viaxe tan sonoru como llíricu sobre les contradicciones del mundu nel que vivimos.

El discu foi fechu nuna masía de lod montes de Cinctorres que ta habilitáu cómo estudiu por Ground Audio Video (Cornellà de Terri) y foi mezcláu en 44.1 Estudiu de Grabación (Aiguaviva). Pa que nun mos perdamos nengún detalle de cómo se desendolcó'l trabayu demientres estos dos meses, el discu vien acompangáu d'un DVD qu'inclúi un documental del periodu de grabación esplicáu en primera persona xunto con un compiláu de semeyes de los meyores momentos de la xira Internacionalista Tour 2006.

Déxovos equí'l video promocional del discu:

Un saludu

Facultá ocupada autoxestionada

2007-04-25T11:52:00.000+01:00

Un cientu d'autivistes ocuparon el pasáu 11 d'abril una facultá abandonada en "Ciudad Universitaria (Madrid)", poniendo en práutica la recuperación d'espacios pa los estudiantes.

Un saludu.

Películes encamentaes 2; The Big Lebowski

2007-04-22T19:29:00.000+01:00

El Nota (Jeff Bridges) ye un home d'unos 40 años, fumador de marihuana, paráu, y al que-y presta beber "Rusu Blancu" vive en Los Angeles y un día un par de matones tracamundienlo col millonariu Jeff Lebowski. Tres pega-y una bona paliza y mexa-y na alfombra, "El Nota" entamará a ser el protagonista d'una enguedeyada hestoria colos sos "dimes y diretes" qu'entamará cuando esti va a la gueta del Gran Lebowski pa que-y merque una alfombra nueva y acaba viendose endolcáu nuna bayura de poblemes que camudarán la so rutinaria y pacífica vida. Na so "aventura" tará tamién el so collaciu Walter Sobchak(John Goodman) un home perafeutáu pola Guerra del Vietnam y que nun dexa d'enaltecer la muerte de los sos compañeros nel campu de batalla y d'una mena más secundaria por Donny (Steve Buscemi) l'otru collaciu del Nota y Walter yá que siempre van los tres xuntos a xugar a los bolos.

Esta película dirixida polos hermanos Coen (Joel y Ethan) nel añu 1998 ye ensin dulda una de les obres mayestres d'esti par de xenios y una de les tantes películes de cultu, qu'equí vos voi dir amosando.

Un saludu.

Internacionalismu 4; Occitania

2007-04-21T15:19:00.001+01:00

D'una nación del estáu italianu como ye Cerdeña paso agora a falavos d'una del estáu francés "Occitania".

Occitania (Occitània n'occitán) asitiase nel territoriu ente'l golfu de Bizkaia y los Alpes occidentales, y el Macizu Central francés, el mar Mediterráneu y los Pirineos centrales, ocupando una estensión aprosimada d'unos 200.000 km², na que viven unos quince millones d'habitantes.

Occitania ye un país que nun ta representáu sobre nengún mapa políticu europeu, esto ye porque les aspiraciones colonialistes y imperialistes franceses tienen un papel nidio na hestoria occitana. Agora bien, Occitania tien una hestoria llariega y una civilización qu'influyirá en toa la Europa occidental, sobre too na Edá Media, y na construcción del Estáu francès.

El tarritoriu d'Occitania asitiase sobre una tercera parte del Estáu francès. Esti tarritoriu ye tamién conocíu como “Migdia” o mal nomáu “sud de França”. Amás, cunta cola Valle d'Aran, que ta asitiada dientro l'Estáu español y depende d'esti y de la Generalitat de Catalunya, y tamién con una dolcena de valles más asitiaos dientro del Estáu italianu. Esta fastera de valles italianos, averada a la llende col Estáu frances, tien tamién el so llimite baxo los macizos de los Alpes y s'esparde poles provincies de Turín, Cuneo y Imperia.

Esti tarritoriu, ta formáu por paises con estremaos climes, cultures y cadarmes sociales y se define como'l conxuntu de los paises de fala occitana. Asina, ta xebráu
en cinco rexones que representen los grupos dialeutales de l'occitanu: Gascuña, na fastera occidental; Lemosín y Auvernia nel norte; el Provenzal na fastera oriental y Languedoc al sur. Estes rexones van ser, demientres la edá media, importantes condaos
o ducaos potentes com estaos. Les llendes camudaron en fonción de les guerres y los casamientos.

La so población ye de 14 millones y nun hai tanta densitá de población como nes zones del norte y de l'esti del Estáu frances. Les zones con más densidá son les valles del Garona y del Ròna; les costes mediterranees y atlantiques, los Pirineos, los Alpes y el Macizu Central son les zones más rurales.

L'Estáu frances construyóse, como los estaos italianu y español, coles sos industries al norte. Demientres el trescursu de la so hestoria, Occitania tien conocíes estremaes economíes (testil, carbón, gas, pesca...), pero colos recursos escosaos y les polítiques productivistes franceses qu'hebo, la producción agrícola xeneralizose faciendo que sía l'únicu seutor económicu.

La política agrícola europea y la economía de postguerra (1939-45), formada por capitales americanos, van influyir nel fenómenu de l'ésodu rural. L'esquema tradicional, autosuficiente y de policultivos, desapaeció pa dexar pasu a grandes monocultivos.

La vida de los pueblos tamién ta patente na emigración forciada de la xente mozo, el pieslle de los servicios públicos (escueles, correos,tresportes) y el desaniciu de tola economía dependiente. Dende los años cincuenta, los amplios espacios ñaturales occitanos van ser (y entá lo continúen siendo dellos llugares) importantes zones
d'entrenamienty del exercitu y de cuarteles militares.

Esti ye'l resultáu de la política de defensa ufiensiva francesa, motivada pola guerra fría escontra'l bloque soviéticu y la necesidá d'asitiase no cimeru de les potencies militares y económiques.

Les teunoloxíes avanzaes del armamentu, de l'aeronáutica y de les industries direutamente o non arreyaes a estos seutores creen nueves oportunidaes económiques
pa los paises occitanos que s'adauten al desendolcu de les ciudaes grandes. Tamién se tienen instalaes numberoses centrales nucleares que respuenden a la lóxica de creyar una gran potencia nuclear (tanto civil como militar). Tolosa y Montpeller son les ciudaes del Estáu que conocieron l'espoxigue más importante de los caberos años (tanto económicamente como a nivel de población).

El turismu conviertese tamién nuna actividá económica másima pa una Occitania onde la calidá de vida ye ún de los sos argumentos cimeros y la parte folclórica y tradicional agrada y se torna descubrir pa les persones provinents de ciutats impersonals.

Llingua:
La llingua occitana remanez d'una evolución del llatín. El llatín llega ente los Alpes y el Garona a fines del sieglu II enantes dC y trés cuartos de sieglu enantes d'espardese per tola Galia. Equí vivíen celtes, íberos, líguros y griegos, que creyaron les ciudaes, de Marsella, Antiba ...

Los romanos faen colonies a Besiers, Nima, Narbonna, Arles ...

Nel sieglu primeru los romanos avancen haza l'oeste y aporten a Aquitania, onde vivíen vascones, antiguos vascos que dexen el so idioma pa falar llatín a lo so manera.

Eso pue desplicar la formación del gascón. Nel sieglu V les invasiones del norte de la Galia inflúin nel llatín y formense dos variedaes, una nel norte de la Galia, controlada por|pa los francos, y otra nel sur del ríu Loire, parte más romanizada,
onde s'afinquen los visigodos.

Del sieglu VI nel X, hai una lliteratura en llatín, científica, filosófica y relixosa. Sicasí, el llatín ye la llingua de los lletraos, la del pueblu ye "romana".
Por estremaes razones, ente les cuales el nivel de civilización de los visigodos y los árabes, que lo taben más que los francos, los países d'Occitanua alcuentrense más desenrrollaos culturalmente, y asina l'occitanu convirtióse na primer llingua romana escrita, dende'l sieglu III, en poesía, y como escritu alministrativu, nel sieglu IX. Ún de los exemplos qu'amuesen el desendolcu cultural occitanu ye'l fechu
de que Tolosa y Montpeller tovieren una universidá dende la edá media, onde los árabes y los xudíos enseñaben matemátiques y medicina.

Ansí, el saber compartióse ente les estremaes cultures. De los sieglos XI al XIII los países occitanos son un conxuntu de ducaos y condaos: los ducaos d'Aquitania, los condaos de Tolosa y los condaos-riendes de Barcelona-Aragón, mui ricos y potentes, que desendolquen el comerciu, l'agricultura, l'artesanía y les artes.
A fines del sieglu XI, les comunidaes emanciparonse de los grandes señores y algamaron privilexos y llibertaes apuntaes dientro d'unes
Cartes con representantes que se nomen "cònsuls" ("xuraos" a Burdeos y a la Gascuña, "capitols" en Tolosa).

Arles, Marsella, Tolosa, Llemotges, Niza ... son braeres repúbliques ciudadanes.

Les cartes, les actes notariales ...son escrites n'occitanu o en llatín-occitanu y la llingua occitana queda como llingua alministrativa fasta'l sieglu XVI.

En 1539, el rei Francesc I, con "l'edit Villers-Cotterets", impón el francés como única llingua alministrativa del reináu.

Desaniciu y resistencia:
El denomatu d'Occitania aparecerá a fines del sieglu XII, entamos del XIII, pa nomar a los países onde se fala l'occitanu y se convertirá al final del sieglu XIX nel nome de tolos países onde se fala occitanu, al mesmu tiempu que ñaz "l'occitanismu" políticu. La llingua occitana foi un componente importantes dientro l'estáu francés dende l'añu 1000 y tamién s'alcuentren otros grupos culturales y llingüísticos como'l
vascu, el catalán, el bretón, el gaélicu, el flamencu, l'alsacianu, el corsu... La
particularidá del francés ye asitiase nel centru de "l'hexágonu" (l'hexágonu ye una mena de nomar al estáu francés pola so forma) y de ser idioma minoritariu na edá media. Depués d'anexones acompangaes de polítiques llingüístiques drástiques qu'imponen l'usu d'una llingua única, el francés pasa a ser l'idioma mayoritariu y s'esparde per abondos requexos del mundu cola política colonialista del estáu francés (Polinesia y Canaqui nel Pacíficu, Guyana, Louisiana y Quebec n'América, bona parte d'África, les islles y ensin escaecer les sos pretensiones en tol mundu y n'Europa).

Occitania ye la minoría más importante d'Europa, y el segundu idioma minoritariu européu prauticáu tres del catalán. Estremaes polítiques de los invasores franceses dirán intentando desaniciar les llingües hexagonales, pero fasta'l periodu de posguerra, les poblaciones de les redolaes viven nes sos llingües matenrales.

Una d'estes polítiques prohibicionistes va llevala un monxu encargáu, depués de la Revolución Francesa, de facer un estudiu sobre los pueblos de la redolada. Amás de tratar a estos pueblos de xabaces y inferiores, xustifica les conquistes, les guerres y les práutiques colonizadores.

Los testos sobre los pueblos vascos, occitanos, falen de persones que se comparen con besties, comen coles manes, follen y durmen xuntos y van esnudos. Al respeutive del idioma, fala d'un dialeutu vergoñosu, prauticáu pol campesináu, y que constitúi un pilancu pa la unidá de la construcción francesa.

La escuela francesa participará de la mesma manera na construición de la unidá llingüística y el patriotismu, sofitándose nel trabayu del monxu y d'otru personax de la república, Jules Ferry. Los programes escolares son los mesmos tanto
pa les colonies franceses como pa dientro l'hexágonu.

Cola hestoria remanada dende la prehestoria al beneficiu del estáu francés, alloriase asina'l conocimientu. La prohibición y ñegación de los estremaos "dialeutos" sedrán motivu de más pa facer de los fíos y fíes de la república unos bonos franceses, avergoñaos de los sos oríxenes.

Demientres los periodos de guerra vivíos demientres el s. XX, dende la I
Guerra Mundial (1914-18) fasta la guerra d'Arxelia, munchos xóvenes remanaos s'alcontraron arguyosos de llevar l'uniforme del exércitu francés, pero dellos foron unviaos ensin saber falar francés y habrá una bayura fusilaos, pol propiu exércitu, por nun contestar a les órdenes o (como los alsacianos) por falar un idioma demasiao averáu al alemán. Dellos catalanes, vascos y occitanos fuxeron, blincando del
tren, o escondieronse al oyer les versiones antiguerra contra les vendíes polos mayestros d'escuela y los políticos.

Obligaciones militares, escuela obligatoria y idioma francés como llingua única sedrán les recetes del patriotismu y furrularán cuasi fasta'l puntu d'asitiar el modelu francés como referencia mundial de civilización y d'exemplu en materia de drechos humanos.

Magar eso, el sentimientu occitanu, si bien s'alcuentra amenorgáu, nun desapaez, y nos años sesenta y setenta vuelvi dientro de les revueltes campesines y obreres col llema "Queremos vivir y decidir país". Ye la rempuesta de munchos pueblos escontra de les decisiones centraliegues de París (como Bretaña o Córcega): énte esti esquema, les revueltes se endurécense y a vegaes se decide pola llucha armada, como en Córcega.Toes estes movilizaciones tienen un calter nacionaliegu y un posicionamientu autonomista de cara a un estáu opresor y que prautica una democracia policial. Pa los pueblos del Estáu francés, les cultures orixinales tán inda vives. L'usu de la fuercia y unes polítiques de restricciones tanto culturales como sociales y de recortes de puestos de trabayu nun fixeron más qu'alitar les vindicaciones occitanes.

Too esti periodu ta acompangáu d'una renacencia cultural con cantautores comprometíos col so tiempu y la so realidá. Dende les producciones teatrales, la realización d'escritos n'occitanu, la presencia de banderes nacionales nes manifestaciones ecoloxistes escontra les centrales nucleares, escontra los planes d'espansión de bases militares, les lluches campesines y obreres ...l'occitanu resiste a un desaniciu programáu y unes agresiones permanentes dende'l sieglu XVI
fasta ahora. Magar que nun esiste un sindicalismu propiamente nacionalista o que los sos partíos políticos nun son mayoritarios, la cultura ye'l tarrén onde hai una
xera importante.

En 1979, cola llei europea Deixonne, Occitania ve ñacer les primeres escueles d'enseñanza n'occitanu: son les escueles "Calandretas".

Al empar, creense nel País Vascu les "Ikastoles", les escueles "Diwan" pa Bretaña, les ABC pa los Flandes, les "Meces" en Catalunya Nord ... Esti fenómenu va espardiendose tanto pola calidá d'una pedagoxía alternativa, el métodu Freynet, como pol interés de bayura families. Los Institutos d'Estudios Occitanos, qu'actúen dende 1945, conocen una renacencia a entamos de los 80, y ye la entidá más
importante con sees cuasi en cada ciudá occitana. La fonción de los IEO ye la defensa y la promoción de la llingua y la so normalización.

En 1981, cola era socialista, llega l'estatutu asociativu que permite encontar les Calandretes, los IEO y beneficiase de sovenciones. Pero too continúa furrulando sobre la basa del voluntariáu y eso tien les sos llimitaciones.

Anque los occitanos, como otros pueblos del hexágonu, son testones y han de siguir arreciando n'ello pa continuar esistiendo.

Occitanismu políticu:

Dende l'añu 1000 fasta'l sieglu XVI, Occitania conoz el so "periodu gloriosu". Cierta parte del occitanismu políticu sofitase na antigua lliteratura de los trovadores como referente de la esistencia d'Occitania. L'añu 1854 crease'l "Felibritge", movimientu lliterariu d'escritores y hestoriadores que fae renacer la idea d'Occitania.

Esti movimientu tendrá como debilidá ser demasiao inteleutual y nun desendolcar la cultura popular (los occitanos de mayoría campesina falaben l'occitanu ensin sabelo escribir y davezu creyíen falar l'imaxináu dialeutu). Otru erru del occitanismu
políticu de tipu inteleutual foi'l fechu de centrase nel rexonalismu.

D'otra miente, el reconocíu escritor Mistral, qu'algamó'l premiu Nobel al entamu del sieglu XX, convirtióse nun referente pal movimientu.

Nos años 70 creense munchos grupúsculos políticos que van de la Federación Anarquista Occitana, el Partíu Occitanu (socialista), el Partíu Nationalista Occità (centro-drecha) fasta una estrema drecha de calter occitánu-francès que fae militancia pol Frente Nacional Francés. En xeneral, los partíos y movimientos occitanos minoritarios acabarán dando'l so sofitu a los partíos franceses.

El Partíu Socialista (PS) francés beneficiaráse en 1981 tanto de l'agrupación colos verdes franceses como de munches llistes "rexonalistes" que conocieron un esporpolle fasta'l puntu de querer presentar una llista común a les elleiciones presidenciales de 1981. El PS, col envís de nun ser perxudicáu fae un llistáu de promeses pa les rexones, y los estremaos partíos políticos de la esquierda dan-y el so sofitu. Depués de les promeses non cumplíes, vendrán los estatutos asociativos que permiten dar voz a los esmolecimientos de los pueblos del estáu, pero siempre continúen dexando l'occitanu nel ámbetu priváu y ensin tocar la constitución garante de la unidá del estáu. Los partíos occitanos nun se volverán a llevantar y continúen esistiendo coles mesmes persones ensin nueva militancia.

Tamién minoritaries, pero actuando per un tarrén onde la política occitana ye cuasi inesistente, hai unos movimientos d'esquierdes que lluchen pola oficialidá del occitanu, les idegues autonomistes, ecoloxistes, sociales, anticapitalistes y antifacistes. Rescamplen el Movimientu de los Estudiantes d'Occitanu (MEDOC), Anaram Au Patac, movimientu revolucionariu de la esquierda occitana, el movimientu Gardarem la Tierra (quedaremonos la tierra) que puxa pola "caravana occitana", que dende va 3 años fai una xira per toa Occitania convocando manifestaciones, alderiques y conciertos y qu'atropa a persones d'estremaos ámbetos (estudiantes, artistes, militantes culturales y políticos). N'otres situaciones xeográfiques y culturales, alcontramos nes valles alpines el MAO (Movimientu Autonomista Occitanu) y tamién una importante vida cultural. La Val d'Aran tien el
Conselh Generau de Arán y unes llistes occitanes.

Una de les caberes aniciatives ye'l Conselh de la Joventut que tien l'oxetivu d'aconceyar a movimientos y partíos de toa Occitania.

Esta collaboración unitaria participó nel ésitu d'acomuñar a decenes de miles de persones na manifestación que se realizó'l 22 d'ochobre del 2005 en Carcassona en defensa de la llingua occitana (el video que viestis arriba).

Podéis atopar más información sobre l'actualidá occitana en:
www.anaram.org, www.institutoccità.org y www.radiopaïsos.org

Como podeis ver nós vivimos una situación mui asemeyada a la d'esti país.

Un saludu

Xente de casa seición n'asturianu na TPA

2007-04-16T22:41:00.000+01:00

Toi acabantes de xubir la seición "Xente de casa" fecha por Inaciu Galán nel programa "Con 2 de azucar" la verdá ye que ta curtiáu al entamu y sobra video al final, pero nun foi culpa de mio sinón un problema teunicu, de toles formes sirve d'amuesa de lo que ta siendo la programación n'asturianu na TPA.

Un saludu.

contadores de visitas

El 3er programa de "Camín de Cantares" yá ta en youtube

2007-04-16T22:18:00.000+01:00

Yá podemos esfrutar toos pa ver les vegaes que mos pete, el programa "Camín de Cantares" nesti casu ye'l terceru y esperemos que nun futuru se xuban los demás, un saludu a los que tean desendolcando esta perbona xera y ¡munches gracies!.

Esfrutailos:

Camín de Cantares-Villarmeirín-1ºParte

Camin de Cantares-Villarmeirín-2ºParte

Camín de Cantares-Villarmeirin-3ºParte

Camín de Cantares-Villarmeirin(Ibias)-4ºParte

Y podeis decargalu en:
http://rapidshare.com/files/25955903/Sabado_14_Abril-Camin_de_Cantares_Villarmeirin-Ivias_.asf

Un saludu!

El mundu sigún Bush

2007-04-15T21:21:00.000+01:00

Documental revelador que per aciu d'una rigurosa investigación periodística asegura que n'Iraq nun había armes de destruición masiva y que'l presidente y los sos conseyeros sabíenlo enantes d'aniciar los bombardeos; que la guerra escontra Iraq tuvo planiada con muncha anterioridá a los atentaos del 11 setiembre que sirvieron como cuartada; que'l güelu de Bush foi banqueru d'Adolf Hitler y que so propiu hermanu foi l'ideólogu del fraude elleutoral que-y permitió aportar a la presidencia.

El mundu sigún Bush, del cineasta William Karel (tamién direutor de munchos otros filmes políticos como CIA: Guerres Secretes o El llau ocultu de la lluna) pue ser consideráu como un braeru Fahrenheit 9/11 francés, pero a diferencia del filme que convirtió a Michael Moore nel realizador más controvertíu de los Estaos Xuníos, Karel saca a la lluz una a una les mentires presidenciales de los primeros 1000 díes del goviernu de George Bush, sostentando cauna de les sos afirmaciones con documentación contundente y irrefutable y testimuños de primer llinia, ente los que s'alcuentren funcionarios del goviernu norteamericanu, el redautor de los discursos de Bush, los sos conseyeros, axentes de la CIA y analistes políticos reconocíos a nivel internacional.

Un saludu.

Izquierda Castellana denuncia la militarización de "Villalar 2007"

2007-04-15T12:03:00.000+01:00

El Subdelegáu del Goviernu na provincia de Valladolid Cecilio Vadillo, tien dao anuncia nuna rueda de prensa'l dispositivu de seguridá que se va desendolcar esti añu demientres la cellebración de Villalar ente los díes 21 y 23 d'abril.

300 miembros de la Guardia Civil, incluyendo los grupos antidisturbios d'esta fuercia, unidaes de Tedax (desautivación d'esplosivos), unidaes canines ansí como un helicópteru.

Per otru llau la Xunta de Castiella y Llión informó qu'ellos pondrán pola so parte un avión non tripuláu para xixilar l'acampada demientres esos días.

Los cálculos d'asistencia son d'alredor de 20.000 persones, ye dicir vamos tocar a un miembru de la Guardia Civil por cada 6 asistentes a la cellebración .

Esti despliegue anunciáu mos paez en si mesmu una auténtica provocación, y por descomanáu non solo nun ye útil pa garantizar el bon desendolcu de Villalar sinón que creya les condiciones afayadices pa qu'heba incidentes.

Tala saturación de fuercies policiales nuna folixa de les carauterístiques de Villalar ye'l meyor camín pa creyar un clima de crispación y tensión que paez que nun entamu naide desearía.

L@s asistentes a Villalar siguimos teniendo'l drechu al exerciciu de la llibertá d'espresión, ye poro que sedría un auténticu atentáu a los nuesos drechos democráticos que la xente nun pudiere espresar pacíficamente'l so refugu a los representantes del PP que puean apaecer pola acampada.

Arranamos un Villalar en paz pero dende llueu nun vamos renunciar al exerciciu de los nuesos drechos democráticos, si daquién trata de torgalu esi daquién sedrá'l responsable de los incidentes que puean asoceder.

Un saludu

Películes encamentaes I; Pulp Fiction

2007-04-15T01:15:00.000+01:00

Énte la nidia y involuntaria división del mio blog en seiciones más o menos definíes veome na obligación d'entamar a etiquetar toles entraes sigún estayes estremaes (yá sía música, política asturiana o estranxera, llingua...) y emprimo la xera con una nueva seición na que vos encamentare a ver películes qu'a min como cinéfilu prestenme a esgaya y que camiento que tol mundu habría de ver.

La seición va estrenala "Pulp Fiction" película dirixida por Quentin Tarantino y protagonizada por John Travolta, Samuel L. Jackson y Uma Thurman.

Magar que Quentin Tarantino nun ye ún de los mios direutores preferíos reconozo que tien una mena de facer cine especial y qu'en dellos casos convierte les sos narraciones en braeres obres d'arte, ún de los puntos fuertes d'esti direutor ye'l facer que les escenes más hilarantes o estrañes queden arodiaes d'una atmósfera de comedia xugando siempre col humor prietu y sádicu que tan bien remana, esto queda espeyáu tanto en "Pulp Fiction" como en "Reservoir Dogs" (pa min les sos meyores películes) o mesmamente en "Kill Bill 1 y 2". Amás suel arodiase d'un grupu d'actores que rellumen y faen que la película medre en calidá al interpretar de bona gana les ocurrencies de Quentin, nesti casu amás de los actores yá mentaos (que faen un perbon papel) s'amiesta Bruce Willis actor qu'anque nun ye tan renomáu como otros tien un bon olfatu pa escoyer los papeles y tien participao nuna bayura de películes de cultu asina como d'autenticos "Blockbusters" que nun tienen tanta calidá pero que cola so presencia tienen l'ésitu afitáu.

Argumentu:

La película consta de trés histories curties que Tarantino escribió cuando yera mozu; histories que s'entremecen sigún avanza'l film.

La película entama con un home y una muyer nuna cafetería que van atracar. Tres finar los créitos, la historia sigue con unos «gángsters», Vincent Vega (John Travolta) y Jules Winnfield (Samuel L. Jackson), que son unviaos pol so xefe Marsellus Wallace (Ving Rhames) a un pisu de lladrones aficionaos a "rescatar" un extrañu maletu. Al aportar al pisu recuperenlu. Entós entama la primer historia: «Vincent Vega y la muyer de Marsellus Wallace». Nesta historia, Vincent ha de llevar a cenar a Mia (Uma Thurman), la muyer de Marsellus, yá qu'él tien qu'ausentase.

La segunda historia: «El reló d'oru» narra'l timu de Butch (Bruce Willis) a Marsellus Wallace y la so problemática fuxida de la ciudá.

Na tercera: «La situación con Boonie», tamos otra vuelta nel pisu nel que Vincent y Jules recueyen el maletu, tres ser atacaos escapen col atacador nun coche nel qu'ocurre "un incidente" que-yos ubliga a esconder el coche y arreglalu. Nesta historia apaecen Jimmie (Quentin Tarantino), un amigo de Jules, y el Señor Lobo (Harvey Keitel).

Toes estes histories mecíes ente sí dan llugar a un argumentu sosprendente del qu'espero nun vos tener revelao muncho a los que nun la vistis y per otru llau a los que teneis la suerte de tenela vista espero que vos preste'l resume que faigo de la peli asina como'l video musical con imáxenes de la peli que vos apurro equí:

PD:Los cinéfilos más mayores camentareis qu'esta peli yá ye mui vieya pa ser encamentada pero toi seguru de qu'hai xente a esgaya qu'entá nun la vió, mesmamente yo nun la ví fasta va bien poco y espero que depues d'esti artículu los cinéfilos más mozos, los non cinéfilos o simplemente daquién s'anime a vela por primer vez o a facer un revisionáu que nunca vien mal.

Un saludu.

La Col.la Propinde-Llandellena

2007-04-11T22:14:00.000+01:00

Dexovos equí'l video de la Col.lá Propinde, "Llandellena" fechu por Delfo cantante de la Tarrancha.

XIX Conciertu pola Oficialidá

2007-04-09T02:00:00.000+01:00

Yá ta confirmáu'l cartelu del XIX Conciertu pola Oficialidá. El conciertu se fadrá'l sábadu 28 d'abril nel aparcaderu del Carlos Tartiere, ellí va instalase una carpa xigante y dos escenarios independientes nos que van dir alternándose les actuaciones de: Tuenda, Llangres, Dulcamara, Lafu y Rebeca Velasco, Toli Morilla, Chalaneru Soundsystem, K-Nalón y Skama la Rede.

Un total d'ocho hores de música n'asturianu n'estilos que van dende'l canciu tradicional al Hip-Hop, pasando pel Rock, Reggae, autor, etc..

El conciertu va entamar a les 19:30 y el preciu de la entrada ye de 5€ anticipada y 6€ na puerte.

Un saludu

Lo nuevu de Linkin Park

2007-04-05T13:08:00.000+01:00

El grupu californianu de música nu metal, formáu por seyes integrantes, (Chester Bennington, Mike Shinoda, Joe Hahn, Brad Delson, Rob Bourdon y Dave Farrell) y que lleven xuntos como banda dende l'añu 1996 tán a puntu d'asoleyar nuevu discu "Minutes To Midnight". Yo sigolos dende qu'entamaron col so discu "Hybrid Theory" y prestenme, asina qu'espero qu'a vosotros tamién. Esti ye'l so nuevu single nel que, si yá los conoceis, vos decataréis del cambeu d'estilu.

Linkin Park - What I've done

Lletra:
In this farewell
There is no blood
There is no alibi
‘Cause I’ve drawn regret
From the truth
Of a thousand lies
So let mercy come
And wash away

What I’ve done
I’ll face myself
To cross out
What I’ve become
Erase myself
And let go of
What I’ve done

Put to rest
What you thought of me
While I clean this slate
With the hands
Of uncertainty
So let mercy come
And wash away

What I’ve done
I’ll face myself
To cross out
What I’ve become
Erase myself
And let go of
What I’ve done

For what I’ve done
I’ll start again
And whatever thing
May come
Today this ends
I’m forgiving

What I’ve done

I’ll face myself
To cross out
What I’ve become
Erase myself
And let go of
What I’ve done

What I’ve done

Forgiving what I’ve done

Un saludu

contadores de visitas

S'esparde l'Imperiu de les bases

2007-04-04T13:50:00.000+01:00

“Soberanía ye nun tener un soldáu estranxeru más en suelu llariego. Si tenelos nun ye gran torga, d'alcuerdu, en 2009 podemos renovar el conveniu de la basa de Manta si EEXX mos permite poner una basa ecuatoriana en Miami”. D'esta mena anunció Rafael Correa, presidente d'Ecuador, la so intención de nun renovar l'alcuerdu que permite a EEXX tener una basa militar en suelu ecuatorianu, intención que ratificó demientres la I Conferencia Internacional pol Desaniciu de les Bases Militares Estranxeres, cellebrada en marzu nesti país.

Oficialmente, EEXX tien 737 bases en 130 países -un 95% de toles bases a nivel mundial- qu'agospien al rodiu de 200.000 militares, otros 200.000 civiles y 81.425 contrataos llocales. En total, 3.000 millones de metros cuadraos ocupaos por bases estaunidenses fora del so territoriu. Pero na práutica, el númberu de bases d'EEXX nel estranxeru pue algamar les mil, sigún l'analista Chalmers Johnson, yá que l'últimu "Base Structure Report", cincante a 2005, nun cuntabiliza les afitaes en Kosovo, Afganistán, Iraq, Kirguizistán, Israel, Qatar, Turquía, Gran Bretaña... Mil bases que conformen lo que Johnson califica como'l “imperiu americanu de bases”, y del que'l so espardimientu ta lloñe de tar aparáu.

De fechu, la estratexa de reestructuración de la rede de bases militares estaunidenses nel mundu p'adautala a “les nueves menacies” tres la fin de la Guerra Fría y el 11-S, y concretada en 2004 nel Global Posture Review, tien como envís la creyación d'una telaraña de pequeñes bases, les nomaes lily pads, que permitiríen el despliegue d'una fuercia militar más flesible dende los EEXX a cualaquier puntu del mundu nun tiempu récor y que-yos permitiría actuar en varios frentes a la vez. Les lily pads- ‘nenúfares’, porque permitiríen a les fuercies d'EEXX blincar d'un “focu caldíu” a otru d'igual mou qu'una xaronca emplega los nenúfares nun estanque- agospien a ente mil y 3.000 soldaos, pero con capacidá para xorrecer esti númberu en momentos puntuales. La intención, anunciada por Bush, de facer tornar a EEXX a 70.000 militares y 100.000 civiles de varies bases afincaes n'Alemaña y Corea del Sur tres la II Guerra Mundial, se verá acompangada pola medra d'estes bases a lo llargo de lo que los espertos del Pentágonu denomen l'“arcu d'inestabilidá”, ye dicir, un área que va dende América Llatina fasta Asia, pasando per África, los Balcanes, Oriente Mediu y el Cáucasu, unes zones riques en recursos ñaturales y poles que pasen les rutes estratéxiques del petróleu y los hidrocarburos. Mientres, al yá eleváu númberu de bases n'Europa, s'amestarán lily pads en Rumanía y Bulgaria, y la instalación na República Checa y en Polonia d'un radar como parte del proyeutu d'escudu antimisiles. Esta rede de bases s'utilizaría en “la llarga guerra” plantegada pol Pentágonu “escontra'l terrorismu y otres menacies”, y de la que'l so oxetivu, según el Quadrennial Defense Review de 2006, ye poder “aperiar en tol mundu” y “derrotar rápidamente” a dos alversarios en campañes militares simultánees. Sigún el periodista Nicolas J. S. Davis, “mentanto declina'l suministru de petróleu, les lily pads tienen un oxetivu militar específicu: organizar operaciones ufiensives conforme xurdan oportunidaes pa imponer nuevos rexímenes políticos y comerciales en nome de la estabilidá y les necesidaes d'un mundo sedientu de petróleu”.

Pa lleer l'artículu completu orixinal (en castellán) calca nel enllaz Periódicu Diagonal

Un saludu

MEME

2007-04-03T20:06:00.000+01:00

Un meme ye, sigún les modernes teoríes sobre la tresmisión de la cultura a les nueves xeneraciones, la unidá mínima de tresmisión de la herencia cultural y estos memes tán espardiendose per tola "blogosfera" asturiana y agora tocome a min facelo, non ensin agradecer al blog "Esfarrapando'l mundu" que me lo unviara.

Una tipografía: Comic Sans MS (nun sé, siempre me prestó)

Una páxina web imprescindible: Uiquipedia, coincido con esfarrapando'l mundu, yo yá collaboro n'ella y habriemos de mimala toos un pocoñín más. ¡A ver si esti ye l'añu de los 10.000!.

Un blog n'otra llingua estremada al asturianu:
"No Cap en Cap" (en catalán)

Y tres blogs a los que-ylo pasar:

-"González Y González", que me paez ún de los meyores blogs n'asturianu y que nun sé como naide nun lo escoyó entá.

-"Imperfeutu". El blog d'un home imperfeutu como somos toos.

-"FSA-de las JONS". Non por ideoloxía política, sinón por deprender a usar l'asturianu.

Un saludu

Iván Ferreiro - Abrázame

2007-04-02T13:34:00.000+01:00

Esti prestosu videoclip foi rodáu n'Uviéu pol cantante gallegu Iván Ferreiro pal discu anterior "Canciones para el tiempo y la distancia". Equí vos apurro la lletra:

Iván Ferreiro-Abrázame

Abrázame y no me digas nada sólo abrázame
Me basta tu mirada para comprender que tú te irás...
Abrázame como si fuera ahora la primera vez
como si me quisieras hoy igual que ayer... abrázame...
Si tú te vas te olvidarás que un día hace tiempo ya
cuando éramos aún niños me empezaste a amar
y yo te di mi vida, si te vas...
Si tú te vas ya nada será nuestro tú te llevarás
en un sólo momento una eternidad
me quedaré sin nada si te vas...
Abrázame
y no me digas nada sólo
abrázame
no quiero que te vayas pero se muy bien que tú te irás
Abrázame como si fuera ahora la primera vez
como si me quisieras hoy igual que ayer...
abrázame...
Si tú te vas me quedará el silencio para conversar
La sombra de tu cuerpo y la soledad
serán mis compañeras si te vas...
si tú te vas se irá contigo el tiempo y mi mejor edad te seguiré
queriendo cada día más
esperaré a que vuelvas si te vas...

Un saludu

C.S.O. Milano, resistencia anticapitalista

2007-03-29T11:49:00.000+01:00

Siguiendo cola mio campaña de sofitu a "La Plataforma" apurrovos equí información sobre lo asocedíu, un videu y una entrevistuca al coleutivu.

Un grupu d'activistes del coleutivu 8 de marzu okuparon l'antiguu Salón de bodes Milano de Madrid, una selmana depués, a una hora del entamu d'una merienda vecinal organizada pa los vecinos y como parte de les "Xornaes de Presentación", la policía precintó l'edificiu y anició una campaña de presión cola intención d'acabar col proyeutu enantes de que pudiera char raígañu.

Okupación del Salón Milano:

Entrevista:

¿Qué entendemos por okupación?

Vivimos nun sistema que tien privatizao'l suelu que triamos convirtiéndolu nuna mercancía más, y tien afitáu un modelu desendolquista xabaz que se manifiesta na masiva proliferación d'urbanizaciones, campos de golf, autopistes, puertos esportivos... y una riestra d'infracadarmes, na so inmensa mayoría innecesaries, xenerando graves problemes ambientales y sociales. Los gobiernos de turnu implementen estes polítiques en beneficiu de los intereses empresariales, prevocando, ente otres coses, que les desigualdaes ente la clas políticu-empresarial y la clas trabayadora seyan cada vuelta mayores.

Nel desendolque y consolidación d'esta política, el sistema necesita al empar apagar toa espresión de resistencia popular. Demientres cientos d'edificios s'afayen nuna situanza d'abandonu esperando la so recalificación (y poro, la medra del so valir especulativu), los llocales públicos onde poder aconceyar, organizase y tomar parte nes cuestiones qu'afeuten a les nueses vides, tán mayormente remanaos pola burocracia del orde institucional nos sos estremaos entes, estatal, autonómicu y llocal.

Poro, okupamos. Porque creyemos necesariu denunciar y lluchar escontra la especulación urbanística con fechos amás de con pallabres. Porque necesitamos espacios onde acomuñar y puxar poles protestes esistentes, creyar puntos d'alcuentru pa la tresformación revolucionaria de la sociedá. Porque magar que nos medios privaos y públicos de desinformación dicen qu'esti sistema ye democráticu, creyemos que ye hora de conquistar la democracia real cola participación popular na política anticapitalista, activando la llucha nos barrios y construyendo asina la braera democracia direuta.

Porque creyemos qu'okupar ye recuperar lo que mos pertenez, lo que pertenez a la mayoría la población, la que trabaya por un miserable salariu construyendo los edificios onde vivimos y amasando'l pan que comemos, y que sicasí, llueu nun ye dueña de lo que produz (más bien cada día mos cobren más por tou). Malpenes somos dueños de los nuesos propios cuerpos, que mos ubliguen a poner a disposición d'empresarios y banqueros que s'enllenen los bolsiellos a la nuesa costa. Okupar ye, cenciellamente, recuperar lo que mos quitaron.

Okupamos porque queremos atacar el pegollu cimeru del sistema capitalista: la propiedá privada (que penriba de los cuentos de fades ye la escusa p'ariquecer más a quienes más tienen y afogar a quienes menos tienen).

¿Por qué lluches queremos puxar?

Na sociedá hai una bayura de confliutos abiertos, asina como coleutivos que lluchen por una sociedá meyor. Queremos sirvir de sofitu a campañes xunitaries anticapitalistes na midida de les nueses posibilidaes, poniendo l'exe nes vinientes estayes:

Anticapitalismu y oposición al estáu burgués: Caltriamos que'l capitalismu ye un sistema basáu na medra constante de riqueces ensin tener en cuenta les necesidaes humanes, ye dicir, pon les nueses vides y los recursos ñaturales al serviciu de les empreses y non de les persones. L'estáu nun ye otra cosa qu'un conxuntu de lleis y instituciones que pretenden garantizar la perpetuación d'esti modelu, yá sía con instrumentos ideolóxicos (remanamientu de la educación, la cultura, los medios de comunicación...) o represivos (lleis, espidos, policía, xueces, cárceles, ausencia de drechos, etc.). Abrimos les puertes a toos/es aquellos/es que, lloñe de cualaquier dogmatismu, día a día intenten facer frente a esti orde social, yá seyan marxistes, autónomos, llibertarios, antiglobalización, etc.

Movimientu de los y les trabayadores: Caltriamos que la riqueza se creya única y esclusivamente dende los centros de trabayu, col esfuerciu tanto de nativos como d'inmigrantes (entendiendo que dambos constitúin una única clas trabayadora), y poro hemos ser conscientes de que tomando baxo'l nuesu control democráticu estos centros de creyación de riqueza podemos poner en xaque'l sistema, cuestionando la venceya inxusta esistente ente los empresarios capitalistes y trabayadores. Naguamos por aportar un granín d'arena a aldericar y organizanos xunto al restu de trabayadores pa emprimar esti camín, qu'hestóricamente mos abultó y mos sigui abultando vital.

Antipatriarcáu: El sistema capitalista y el patriarcal van de la mano. El primeru diseña los puestos de trabayu, y el segundu los distribúi basándose na conceición de xéneru impuesta: normalmente les muyeres desendolquen sobre manera trabayos de curiaos y los homes de xestión (tanto dientro como fora casa). Esta lóxica se caltién al traviés de la presión mediática, la violencia física o sicolóxica (esta cabera la más peligrosa), que coloca a la muyer nuna situanza de desigualdá y esplotación, con menos drechos, menos autonomía y menos reconocencia social. Damos la bienllegada a coleutivos que proponen ferramientes de llucha feminista, l'autoorganización de les muyeres y l'autodefensa física y mental.

Antimonarquía: Vivimos nun réxime nel que'l xefe d'estáu, el rei Juan Carlos I, foi educáu nes fuercies armaes franquistes y nomáu direutamente por Franco en 1969 como'l so socesor. La monarquía ye una institución medieval y antidemocrática dafechu, que pretende simbolizar l'harmonía d'un sistema heriedu de la dictadura y remendáu na nomada Transición (que foi un pauto ente la oligarquía y les fuercies que se nomaben de la esquierda pa dar continuidá al capitalismu y torgar un procesu de llucha revolucionaria). Queremos, poro, sofitar a movimientos que denuncien esta imposición, yá sían antifacistes, republicanos anticapitalistes, de recuperación de la memoria hestórica, etc…

Antiimperialismu: Nun podemos quedanos impasibles cuando les grandes potencies, ente elles l'Estáu Hespañol, remanen -pela vía de la fuercia y la imposición- les economíes de los países emprobecíos y saquiaos. Creyemos que la OTAN (incluyíes les sos bases destacaes en territoriu estatal) ye un preséu militar que garantiza'l dominiu del Norte sol Sur pela vía de la violencia estrema. Queremos apoyar a los movimientos que denuncien el papel imperialista del estáu español y se solidaricen colos pueblos en llucha pola so independencia y el so autodetermín.

Ecoloxismu: El capitalismu nun ye caltenible a nivel ambiental. Cientos d'especies animales y vexetales tán en peligru de desaniciu pola sobreesplotación abusiva, innecesaria y irracional de los recursos ñaturales. El capital nun entiende de sostenibilidá sinón de productividá, de sacar el maxime rendimientu al mínimu coste. Ye'l nuesu deber puxar poles aniciatives que finen con esta dinámica depredadora y entamar a denunciar el terrorismu ecolóxicu de les empreses, entidaes y instituciones que contaminen los ríos, amburen les viesques, dexen el suelu ermu pa siempre y torturen animales, al empar qu'esparden un mou de vida insostenible col ecosistema.

¿Cuálos son los nuesos preseos?

Aición direuta: Nun podemos siguir esperando lo imposible, que les instituciones igüen un problema qu'elles mesmes xeneren y defenden, poro decidimos actuar direutamente ensin la so mediación y control. Organizamonos y amosamos que ye posible tomar les riendes de les nueses vides direuta y coleutivamente.

Asamblearismu: Somos asamblearios porque les decisiones polítiques tomamosles horizontalmente ente toos/es y nun hai muérganu de decisión coleutiva más efeutivu y democráticu que l'asamblea.

Sofitu mutuu: Queremos recuperar la cultura de la solidariedá y el compañerismu, como forma de facer frente al individualismu xabaz qu'opera nesta sociedá y porque creyemos qu'hemos d'apoyanos unos a otros nel llargu camín de construyir un movimientu anticapitalista ampliu y plural.

Coordinación política: Pa salir del aislamientu al que'l poder capitalista pretende someter a les lluches locales, creyemos que ye fundamental xunir fuercies al traviés de la creyación d'espacios de confluyencia con otros coleutivos o organizaciones en pos de sacar alantre campañes de llucha tanto defensives (de resistencia) como ufiensives (d'avance). Naguamos, en definitiva, por participar y puxar activamente polos espacios de coordinación anticapitalistes.

Espardimientu del nuesu trabayu y idees: Al traviés de charres, fancines, uebs, videofórums, cartelos, murales, teatru, videos, música, etc... pretendemos dar a conocer aquello que los medios oficiales intenten tapecer (inxusticies y resistencies), pa caltener l'orde asesín y esplotador.

Alderique, reflexón y autoformación: Caltenemonos alerta escontra'l dogmatismu. Revisar los nuesos conceutos, conocer y deprender d'otros/es collacios/es y d'otres lluches yá seyan d'anguaño o pasaes, asina como de los munchos teóricos y práuticos revolucionarios qu'esistieron, ye tamién una mena d'aición anticapitalista. Conocer la nuesa hestoria pa nun tar condergaos a repitir los mesmos erros, alquirir habilidaes téuniques pa meyorar la nuesa actividá cada día, caltenenos siempre en movimientu...

* El Coleutivu 8 de marzo (enantes Quilombo) se defín como un espaciu d'alcuentru ente activistes anticapitalistes (muyeres y homes) de varios coleutivos y organizaciones, que pretenden contribuyir a l'activación de la resistencia social nos barrios de Madrid.

Espero que vos prestara esti articulín. Un saludu

Fuelga pol asturianu na enseñanza

2007-03-22T15:58:00.000+01:00

Güei desendolcose la fuelga pol drechu a estudiar asturianu nes escueles del país. La concentración cuntó cola presencia de más de mediu centenar de persones y la fuelga tuvo en siguimientu bastante grande nes escueles de les principales ciudaes rescamplando l'institutu Perez d'Ayala d'Uviéu onde se tuvieron que suspender les clases por falta d'alumnos. Dexovos equí un pequeñu video de la "marcha" haza'l parllamentu asturianu onde finó la protesta.

Video fechu por VityUvieu

Video fechu por revolucio.org

http://www.revolucio.org/"La lluita desde internet"

Un saludu

La Uiquipedia algama los 8.000 artículos

2007-03-21T19:52:00.000+01:00

La Wikipedia n'asturianu "Uiquipedia" vien d'algamar la bona cifra de 8.011 artículos en llingua asturiana. El proyeutu entamáu por Jimmy Wales el 15 de xineru de 2001 y na versión asturiana en xunetu de 2004 tien 50 millones de visites al día y ta disponible en más de 250 llingües de tol mundu. L'asturianu ta nel puestu 69 del llistáu y les llingües del estáu que más artículos tienen son el castellán con 214.299 nel puestu 10 y el catalán con 55.677 nel puestu 21.

Adulces la Uiquipedia n'asturianu ta faciensose un güecu ente les llingües del mundu nesti bon proyeutu y animovos a toos a participar pa qu'esti seya l'añu de los 10.000 artículos.

http://ast.wikipedia.org/wiki/Portada

Un saludu.

Estrenu de cuntador

2007-03-18T23:27:00.001+01:00

Bona música dende Xapón - Maximum the hormone

2007-03-18T19:02:00.000+01:00

Toi acabante de descubrir esti grupu al travies de la banda sonora d'una tamién bona serie d'Anime "Death Note" y nun puedo dexar de compartilu cola más xente posible yá qu'a min polo menos prestame muncho.

ROLLING1000tOON

What's up people?!

Un saludu.

Internacionalismu 4; Occitania

2007-03-15T21:40:00.000+01:00

D'una nación del estáu italianu como ye Cerdeña paso agora a falavos d'una del estáu francés "Occitania".

Occitania (Occitània n'occitán) asitiase nel territoriu ente'l golfu de Bizkaia y los Alpes occidentales, y el Macizu Central francés, el mar Mediterráneu y los Pirineos centrales, ocupando una estensión aprosimada d'unos 200.000 km², na que viven unos quince millones d'habitantes.

Occitania ye un país que nun ta representáu sobre nengún mapa políticu europeu, esto ye porque les aspiraciones colonialistes y imperialistes franceses tienen un papel nidio na hestoria occitana. Agora bien, Occitania tien una hestoria llariega y una civilización qu'influyirá en toa la Europa occidental, sobre too na Edá Media, y na construcción del Estáu francès.

El tarritoriu d'Occitania asitiase sobre una tercera parte del Estáu francès. Esti tarritoriu ye tamién conocíu como “Migdia” o mal nomáu “sud de França”. Amás, cunta cola Valle d'Aran, que ta asitiada dientro l'Estáu español y depende d'esti y de la Generalitat de Catalunya, y tamién con una dolcena de valles más asitiaos dientro del Estáu italianu. Esta fastera de valles italianos, averada a la llende col Estáu frances, tien tamién el so llimite baxo los macizos de los Alpes y s'esparde poles provincies de Turín, Cuneo y Imperia.

Esti tarritoriu, ta formáu por paises con estremaos climes, cultures y cadarmes sociales y se define como'l conxuntu de los paises de fala occitana. Asina, ta xebráu
en cinco rexones que representen los grupos dialeutales de l'occitanu: Gascuña, na fastera occidental; Lemosín y Auvernia nel norte; el Provenzal na fastera oriental y Languedoc al sur. Estes rexones van ser, demientres la edá media, importantes condaos
o ducaos potentes com estaos. Les llendes camudaron en fonción de les guerres y los casamientos.

La so población ye de 14 millones y nun hai tanta densitá de población como nes zones del norte y de l'esti del Estáu frances. Les zones con más densidá son les valles del Garona y del Ròna; les costes mediterranees y atlantiques, los Pirineos, los Alpes y el Macizu Central son les zones más rurales.

L'Estáu frances construyóse, como los estaos italianu y español, coles sos industries al norte. Demientres el trescursu de la so hestoria, Occitania tien conocíes estremaes economíes (testil, carbón, gas, pesca...), pero colos recursos escosaos y les polítiques productivistes franceses qu'hebo, la producción agrícola xeneralizose faciendo que sía l'únicu seutor económicu.

La política agrícola europea y la economía de postguerra (1939-45), formada por capitales americanos, van influyir nel fenómenu de l'ésodu rural. L'esquema tradicional, autosuficiente y de policultivos, desapaeció pa dexar pasu a grandes monocultivos.

La vida de los pueblos tamién ta patente na emigración forciada de la xente mozo, el pieslle de los servicios públicos (escueles, correos,tresportes) y el desaniciu de tola economía dependiente. Dende los años cincuenta, los amplios espacios ñaturales occitanos van ser (y entá lo continúen siendo dellos llugares) importantes zones
d'entrenamienty del exercitu y de cuarteles militares.

Esti ye'l resultáu de la política de defensa ufiensiva francesa, motivada pola guerra fría escontra'l bloque soviéticu y la necesidá d'asitiase no cimeru de les potencies militares y económiques.

Les teunoloxíes avanzaes del armamentu, de l'aeronáutica y de les industries direutamente o non arreyaes a estos seutores creen nueves oportunidaes económiques
pa los paises occitanos que s'adauten al desendolcu de les ciudaes grandes. Tamién se tienen instalaes numberoses centrales nucleares que respuenden a la lóxica de creyar una gran potencia nuclear (tanto civil como militar). Tolosa y Montpeller son les ciudaes del Estáu que conocieron l'espoxigue más importante de los caberos años (tanto económicamente como a nivel de población).

El turismu conviertese tamién nuna actividá económica másima pa una Occitania onde la calidá de vida ye ún de los sos argumentos cimeros y la parte folclórica y tradicional agrada y se torna descubrir pa les persones provinents de ciutats impersonals.

Llingua:
La llingua occitana remanez d'una evolución del llatín. El llatín llega ente los Alpes y el Garona a fines del sieglu II enantes dC y trés cuartos de sieglu enantes d'espardese per tola Galia. Equí vivíen celtes, íberos, líguros y griegos, que creyaron les ciudaes, de Marsella, Antiba ...

Los romanos faen colonies a Besiers, Nima, Narbonna, Arles ...

Nel sieglu primeru los romanos avancen haza l'oeste y aporten a Aquitania, onde vivíen vascones, antiguos vascos que dexen el so idioma pa falar llatín a lo so manera.

Eso pue desplicar la formación del gascón. Nel sieglu V les invasiones del norte de la Galia inflúin nel llatín y formense dos variedaes, una nel norte de la Galia, controlada por|pa los francos, y otra nel sur del ríu Loire, parte más romanizada,
onde s'afinquen los visigodos.

Del sieglu VI nel X, hai una lliteratura en llatín, científica, filosófica y relixosa. Sicasí, el llatín ye la llingua de los lletraos, la del pueblu ye "romana".
Por estremaes razones, ente les cuales el nivel de civilización de los visigodos y los árabes, que lo taben más que los francos, los países d'Occitanua alcuentrense más desenrrollaos culturalmente, y asina l'occitanu convirtióse na primer llingua romana escrita, dende'l sieglu III, en poesía, y como escritu alministrativu, nel sieglu IX. Ún de los exemplos qu'amuesen el desendolcu cultural occitanu ye'l fechu
de que Tolosa y Montpeller tovieren una universidá dende la edá media, onde los árabes y los xudíos enseñaben matemátiques y medicina.

Ansí, el saber compartióse ente les estremaes cultures. De los sieglos XI al XIII los países occitanos son un conxuntu de ducaos y condaos: los ducaos d'Aquitania, los condaos de Tolosa y los condaos-riendes de Barcelona-Aragón, mui ricos y potentes, que desendolquen el comerciu, l'agricultura, l'artesanía y les artes.
A fines del sieglu XI, les comunidaes emanciparonse de los grandes señores y algamaron privilexos y llibertaes apuntaes dientro d'unes
Cartes con representantes que se nomen "cònsuls" ("xuraos" a Burdeos y a la Gascuña, "capitols" en Tolosa).

Arles, Marsella, Tolosa, Llemotges, Niza ... son braeres repúbliques ciudadanes.

Les cartes, les actes notariales ...son escrites n'occitanu o en llatín-occitanu y la llingua occitana queda como llingua alministrativa fasta'l sieglu XVI.

En 1539, el rei Francesc I, con "l'edit Villers-Cotterets", impón el francés como única llingua alministrativa del reináu.

Desaniciu y resistencia:
El denomatu d'Occitania aparecerá a fines del sieglu XII, entamos del XIII, pa nomar a los países onde se fala l'occitanu y se convertirá al final del sieglu XIX nel nome de tolos países onde se fala occitanu, al mesmu tiempu que ñaz "l'occitanismu" políticu. La llingua occitana foi un componente importantes dientro l'estáu francés dende l'añu 1000 y tamién s'alcuentren otros grupos culturales y llingüísticos como'l
vascu, el catalán, el bretón, el gaélicu, el flamencu, l'alsacianu, el corsu... La
particularidá del francés ye asitiase nel centru de "l'hexágonu" (l'hexágonu ye una mena de nomar al estáu francés pola so forma) y de ser idioma minoritariu na edá media. Depués d'anexones acompangaes de polítiques llingüístiques drástiques qu'imponen l'usu d'una llingua única, el francés pasa a ser l'idioma mayoritariu y s'esparde per abondos requexos del mundu cola política colonialista del estáu francés (Polinesia y Canaqui nel Pacíficu, Guyana, Louisiana y Quebec n'América, bona parte d'África, les islles y ensin escaecer les sos pretensiones en tol mundu y n'Europa).

Occitania ye la minoría más importante d'Europa, y el segundu idioma minoritariu européu prauticáu tres del catalán. Estremaes polítiques de los invasores franceses dirán intentando desaniciar les llingües hexagonales, pero fasta'l periodu de posguerra, les poblaciones de les redolaes viven nes sos llingües matenrales.

Una d'estes polítiques prohibicionistes va llevala un monxu encargáu, depués de la Revolución Francesa, de facer un estudiu sobre los pueblos de la redolada. Amás de tratar a estos pueblos de xabaces y inferiores, xustifica les conquistes, les guerres y les práutiques colonizadores.

Los testos sobre los pueblos vascos, occitanos, falen de persones que se comparen con besties, comen coles manes, follen y durmen xuntos y van esnudos. Al respeutive del idioma, fala d'un dialeutu vergoñosu, prauticáu pol campesináu, y que constitúi un pilancu pa la unidá de la construcción francesa.

La escuela francesa participará de la mesma manera na construición de la unidá llingüística y el patriotismu, sofitándose nel trabayu del monxu y d'otru personax de la república, Jules Ferry. Los programes escolares son los mesmos tanto
pa les colonies franceses como pa dientro l'hexágonu.

Cola hestoria remanada dende la prehestoria al beneficiu del estáu francés, alloriase asina'l conocimientu. La prohibición y ñegación de los estremaos "dialeutos" sedrán motivu de más pa facer de los fíos y fíes de la república unos bonos franceses, avergoñaos de los sos oríxenes.

Demientres los periodos de guerra vivíos demientres el s. XX, dende la I
Guerra Mundial (1914-18) fasta la guerra d'Arxelia, munchos xóvenes remanaos s'alcontraron arguyosos de llevar l'uniforme del exércitu francés, pero dellos foron unviaos ensin saber falar francés y habrá una bayura fusilaos, pol propiu exércitu, por nun contestar a les órdenes o (como los alsacianos) por falar un idioma demasiao averáu al alemán. Dellos catalanes, vascos y occitanos fuxeron, blincando del
tren, o escondieronse al oyer les versiones antiguerra contra les vendíes polos mayestros d'escuela y los políticos.

Obligaciones militares, escuela obligatoria y idioma francés como llingua única sedrán les recetes del patriotismu y furrularán cuasi fasta'l puntu d'asitiar el modelu francés como referencia mundial de civilización y d'exemplu en materia de drechos humanos.

Magar eso, el sentimientu occitanu, si bien s'alcuentra amenorgáu, nun desapaez, y nos años sesenta y setenta vuelvi dientro de les revueltes campesines y obreres col llema "Queremos vivir y decidir país". Ye la rempuesta de munchos pueblos escontra de les decisiones centraliegues de París (como Bretaña o Córcega): énte esti esquema, les revueltes se endurécense y a vegaes se decide pola llucha armada, como en Córcega.Toes estes movilizaciones tienen un calter nacionaliegu y un posicionamientu autonomista de cara a un estáu opresor y que prautica una democracia policial. Pa los pueblos del Estáu francés, les cultures orixinales tán inda vives. L'usu de la fuercia y unes polítiques de restricciones tanto culturales como sociales y de recortes de puestos de trabayu nun fixeron más qu'alitar les vindicaciones occitanes.

Too esti periodu ta acompangáu d'una renacencia cultural con cantautores comprometíos col so tiempu y la so realidá. Dende les producciones teatrales, la realización d'escritos n'occitanu, la presencia de banderes nacionales nes manifestaciones ecoloxistes escontra les centrales nucleares, escontra los planes d'espansión de bases militares, les lluches campesines y obreres ...l'occitanu resiste a un desaniciu programáu y unes agresiones permanentes dende'l sieglu XVI
fasta ahora. Magar que nun esiste un sindicalismu propiamente nacionalista o que los sos partíos políticos nun son mayoritarios, la cultura ye'l tarrén onde hai una
xera importante.

En 1979, cola llei europea Deixonne, Occitania ve ñacer les primeres escueles d'enseñanza n'occitanu: son les escueles "Calandretas".

Al empar, creense nel País Vascu les "Ikastoles", les escueles "Diwan" pa Bretaña, les ABC pa los Flandes, les "Meces" en Catalunya Nord ... Esti fenómenu va espardiendose tanto pola calidá d'una pedagoxía alternativa, el métodu Freynet, como pol interés de bayura families. Los Institutos d'Estudios Occitanos, qu'actúen dende 1945, conocen una renacencia a entamos de los 80, y ye la entidá más
importante con sees cuasi en cada ciudá occitana. La fonción de los IEO ye la defensa y la promoción de la llingua y la so normalización.

En 1981, cola era socialista, llega l'estatutu asociativu que permite encontar les Calandretes, los IEO y beneficiase de sovenciones. Pero too continúa furrulando sobre la basa del voluntariáu y eso tien les sos llimitaciones.

Anque los occitanos, como otros pueblos del hexágonu, son testones y han de siguir arreciando n'ello pa continuar esistiendo.

Occitanismu políticu:

Dende l'añu 1000 fasta'l sieglu XVI, Occitania conoz el so "periodu gloriosu". Cierta parte del occitanismu políticu sofitase na antigua lliteratura de los trovadores como referente de la esistencia d'Occitania. L'añu 1854 crease'l "Felibritge", movimientu lliterariu d'escritores y hestoriadores que fae renacer la idea d'Occitania.

Esti movimientu tendrá como debilidá ser demasiao inteleutual y nun desendolcar la cultura popular (los occitanos de mayoría campesina falaben l'occitanu ensin sabelo escribir y davezu creyíen falar l'imaxináu dialeutu). Otru erru del occitanismu
políticu de tipu inteleutual foi'l fechu de centrase nel rexonalismu.

D'otra miente, el reconocíu escritor Mistral, qu'algamó'l premiu Nobel al entamu del sieglu XX, convirtióse nun referente pal movimientu.

Nos años 70 creense munchos grupúsculos políticos que van de la Federación Anarquista Occitana, el Partíu Occitanu (socialista), el Partíu Nationalista Occità (centro-drecha) fasta una estrema drecha de calter occitánu-francès que fae militancia pol Frente Nacional Francés. En xeneral, los partíos y movimientos occitanos minoritarios acabarán dando'l so sofitu a los partíos franceses.

El Partíu Socialista (PS) francés beneficiaráse en 1981 tanto de l'agrupación colos verdes franceses como de munches llistes "rexonalistes" que conocieron un esporpolle fasta'l puntu de querer presentar una llista común a les elleiciones presidenciales de 1981. El PS, col envís de nun ser perxudicáu fae un llistáu de promeses pa les rexones, y los estremaos partíos políticos de la esquierda dan-y el so sofitu. Depués de les promeses non cumplíes, vendrán los estatutos asociativos que permiten dar voz a los esmolecimientos de los pueblos del estáu, pero siempre continúen dexando l'occitanu nel ámbetu priváu y ensin tocar la constitución garante de la unidá del estáu. Los partíos occitanos nun se volverán a llevantar y continúen esistiendo coles mesmes persones ensin nueva militancia.

Tamién minoritaries, pero actuando per un tarrén onde la política occitana ye cuasi inesistente, hai unos movimientos d'esquierdes que lluchen pola oficialidá del occitanu, les idegues autonomistes, ecoloxistes, sociales, anticapitalistes y antifacistes. Rescamplen el Movimientu de los Estudiantes d'Occitanu (MEDOC), Anaram Au Patac, movimientu revolucionariu de la esquierda occitana en Gasconha, el movimientu Gardarem la Tierra (quedaremonos la tierra) que puxa pola "caravana occitana", que dende va 3 años fai una xira per toa Occitania convocando manifestaciones, alderiques y conciertos y qu'atropa a persones d'estremaos ámbetos (estudiantes, artistes, militantes culturales y políticos). N'otres situaciones xeográfiques y culturales, alcontramos nes valles alpines el MAO (Movimientu Autonomista Occitanu) y tamién una importante vida cultural. La Val d'Aran tien el
Conselh Generau de Arán y unes llistes occitanes.

Una de les caberes aniciatives ye'l Conselh de la Joventut que tien l'oxetivu d'aconceyar a movimientos y partíos de toa Occitania.

Esta collaboración unitaria participó nel ésitu d'acomuñar a decenes de miles de persones na manifestación que se realizó'l 22 d'ochobre del 2005 en Carcassona en defensa de la llingua occitana (el video que viestis arriba).

Podéis atopar más información sobre l'actualidá occitana en:
www.anaram.org, www.institutoccità.org y www.radiopaïsos.org

Como podeis ver nós vivimos una situación mui asemeyada a la d'esti país.

Un saludu

La cuenta atrás del cambeu climáticu global

2007-03-15T10:42:00.000+01:00

Martín Cúneo / Redacción
Más d'un sieglu depués de les primeres alvertencies, los intereses industriales siguen retrasando les midides polítiques afayadices pa la sobrevivencia del planeta.

Depués de décades de trabayu científicu y llucha ecoloxista paez que la resistencia a almitir la venceya ente l'actividá humana y el calecimientu del planeta reduzse a unos cuantos y testones gabinetes de prensa. 2006 sedrá remembráu, sigún Greenpeace, como l'añu de la certeza científica sobre'l cambeu climáticu. Los termómetros rexistraron les temperaturas más altes de los caberos 200 años; y los niveles de CO2 na atmósfera superaron niveles inéditos dende va 480.000 años.

A los camientos de 3.000 científicos aconceyaos en IV Informe del Panel Intergubernamental de la ONX, se-y amesta l'esmolecimientu de ciertos ámbetos empresariales qu'entamen a tarrecer les consecuencies sobre los sos propios bolsiellos. L'informe Stern, espublizáu n'ochobre de 2006 concluyía que la economía mundial cairía un 20% si nun s'amenorgaba'l calecimientu global. El seutor de les aseguradores foi de los primeros en dar l'allarma: l'aseguradora SwissRe calcula que los costes económicos añales del cambeu climáticu asítiense en 150.000 millones de dólares, y menacien con dir doblándose cada añu. Tony Blair dicíalo d'esta mena: "El cambeu climáticu ye'l mayor fracasu del mercáu que'l mundu tea conocíu".

Campaña pronuclear
Pero, la publicidá del calecimientu global xuníu a l'aición humana nun sólo remanez del ámbetu científicu y ecoloxista. El lobby pronuclear fexo la so reapaición cola opción ‘salvadora’ de les centrales nucleares pa cumplir colos oxetivos d'amenorgamientu d'emisiones. “Magar la campaña mediática, el lobby enerxéticu pronuclear nun tien algamáu que se cole'l gol de la enerxía nuclear cola escusa del cambeu climáticu. Per una vez, la idega que tien la población ye la correcha”, dixo a DIAGONAL Pablo Cotarelo, voceru d'Ecoloxistes n'Aición pa esti tema.

La presión de lobbies de la industria enerxética o del automóvil ye clave pa caltriar les décadas de retrasu. “Exxon financia más de 140 ONG's pa ñegar el cambeu climáticu. Nel estáu español, estes organizaciones tienen venceyes col Partíu Popular, y n'especial con Esperanza Aguirre”, denunció Bruno Estrada, voceru de Los Verdes en declaraciones a esti periódicu. Alejandra Hemingway, responsable d'Amigos de la Tierra pa'l Cambeu Climáticu, señala tamién a los grupos de presión dientro de la UE, onde los “lobbies tienen los sos representantes en tolos aconceyamientos, con delegaciones oficiales”.

PEIT: “una conderga al clima”
Frenti a esta certeza científica del calecimientu del planeta, la reaición de los gobiernos foi calificada d'“insuficiente” por tolos entrevistaos. L'Estáu español comprometierase cola ratificación del Protocolu de Kioto a nun medrar les sos emisiones en más d'un 15% pa 2012 con respeutu a 1990. Anguaño, les emisiones de gases d'efeutu invernaderu yá medró un 50% dende esi añu. “La economía española depende permuncho de la construcción de viviendes, carreteres, infraestructures, con una medra de la población, y la urbanización del territoriu, ¿cómo se pue amenorgar les emisiones calteniendo esti modelu?”, entrúgase Alejandra Hemingway. El Plan Estratéxicu d'Infraestructures y Tresportes (PEIT), con una inversión de 44 millones d'euros per día ente 2005 y 2020, que pretende pasar de 9.000 km a 15.000 km d'autovíes, “ye una conderga al clima por parte del Ministeriu de Fomentu”, sigún Pablo Cotarelo. “Nun de los primeros borradores del PEIT un téunicu escribía testualmente que sedría incompatible con Kioto”, añede. “La xente tien que caltriar que se trata d'un tema de simple sobrevivencia. Les consecuencies de nun facer res ye la catástrofe”, fina Cotarelo.

(Asoleyáu nel periódicu Diagonal y tornáu por VityUvieu)

Internacionalismu 3; Cerdeña

2007-03-02T23:30:00.000+01:00

Dexando a un llau a les denomaes naciones celtes, n'esta ocasión voi falar d'un nacionalismu tal vez poco conocíu n'Asturies, el nacionalismu sardu.

Cerdeña (Sardigna o Sardinna, en sardu) ye una islla asitiada nel cientro del mar mediterráneo occidental, ente Córcega al norte, Italia al esti, Túnez al sur, y les islles Baleares al oeste.

Hestoria:
La hestoria de Cerdeña vien de vieyo yá que se tienen dataos vestixos humanos del 150.000 e.C.

Na Prehestoria los habitantes de Cerdeña afincaronse y comercializaron obsidiana, y esti comerciu fizo que tomaren contautu cola mayor parte de los pueblos mediterráneos.

De magar el sieglu 1000 e.C., marineros fenicios afitaron varios puertos na costa sarda. Nel añu 509 e.C., la guerra españó ente los nativos y los fenicios. Los colonos pidieron aida a Cartago, y la islla sarda entró a formar parte del Imperiu Cartaxinés. Nel 238 e.C., depues de ser derrotada pola República Romana demientres la Primera Guerra Púnica, Cartago cedió Cerdeña a Roma.

De 456 a 534, Cerdeña formó parte del pequeño imperiu de los Vándalos nel Norte d'África, fasta ser reconquistada por Xustiniano, emperador bizantín.

Entamando'l sieglu VIII, los árabes y bereberes ficieron varios ataques a la islla. Especialmente depues de la conquista de Sicilia en 832, los bizantinos yeren incapaces de defender efeutivamente'l so territoriu mas alloñáu, y el gobernador local asumió una autoridá independente. Pa una meyor defensa, dixebró a la islla en cuatro fasteres Giudicati, Gallura, Logudoro, Arborea y Caralis. Nel añu 900, eses fasteres se ficieron monarquíes constitucionales independentes y varies vegaes, cayeron nel poder de Xénova o de Pisa. Nel 1323, el Reinu d'Aragón emprimó una campaña pa conquistar Cerdeña; Arborea resistió y, per un tiempu, cásique gobernó la totalidá de la islla, pero la so última gobernadora, Eleonora di Arborea foi derrotada polos aragoneses. Los nativos d'Alghero (S'Alighera en Sardu, L'Alguer en Catalán) foron espulsaos y la ciudá foi repoblada polos invasores catalanes, poro, nesa fastera anguaño se sigue (mui reducidamente) falando catalán.

Yá nel añu 1720, Cerdeña se convirtió nun reinu independente baxo la Casa de Saboya, los gobernadores de Piamonte, pero cola Reunificación d'Italia, en 1860, el reinu Sardu pasó a ser d'Italia.

Llingua

Les llingües más falaes en Cerdeña son l'Italianu y el Sardu. El Sardu (tamién nomáu sardu en llingua sarda) ye una llingua neollatina falada por unes 200.000 persones na islla y que dende l'añu 1997 ta reconocida como la segunda llingua oficial de Cerdeña. Ta constituyida por un conxuntu de variantes dialeutales y ye considerada como la más conservadora de les llingües que remanecen del Llatín. Nes rexones norteñes de Gallura y Sassari esiste una llingua que ye una variante del Corsu na islla de San Pietro y n'Alguer (Alghero) se fala Catalán medieval (arcaicu) nomáu Catalán d'Alguer.

Nacionalismu
Por mor de la perda del reinu y les midides centralistes qu'ello supunxo les élites inteleutuales entamaron la construcción y fechura del sentimientu nacional sardu, qu'ente los años 1820 y 1860 tuvo favorecíu pol federalismu.

Anguaño esti movimientu sigue siendo bastante minoritariu y ta representáu principalmente por dos partíos que nun pasen del 1'5% de los votos; Indipendèntzia Repùbrica de Sardigna (fundáu en 2002 y con 1'1% de los votos nes elleiciones de 2006) y Sardigna Natzione (con un 1% de los votos).

El video que vos apurro a continuación ye d'Indipendèntzia Repùbrica de Sardigna y perdón por nun ponevos más información d'esti nacionalismu pero ye que ye mui abegosu atopar la so hestoria seya na llingua que seya.

La Gran Aición Global 2007

2007-03-02T23:10:00.000+01:00

Esti branu del 6 al 8 de Xunu el "G-8" tornará aconceyae n'Alemaña. Una nueva cume pa continuar col control del so mundu.

Pero los ciudadanos del mundu vamos camudar el rumbu de la hestoria.

El 7 de xunu de 2007 podemos facer qu'esti mundu absurdu, sosteníu por nós, caiga.

El 7 de xunu nun trabayes, nun consumas, toma la cai. Organiza la to rabia, llibera los tos suaños.

El 7 de xunu vemonos nes cais.

Esta protesta xeneral escontra los causantes de les inxusticies globales que carez el ser humanu y la natura, se fadrá'l 7 de xunu de 2007 día intermediu del próximu aconceyamientu del "G-8". Una protesta qu'encamienta a un paru d'un día tanto nel trabayu como nel consumu, pa qu'estos gobiernos integrantes del "G-8" vean como coles nueses aiciones tamién podemos influyir nes sos economíes neolliberales y esclavizadores. Amosaremos que, como diz José Saramago, “hay dos superpotencias en el mundo: una es EEUU y otra eres TU”.

Promueve col to esfuerciu l'espardimientu d'esta aición global per tolos medios de que dispongas, d'ello dependerá que puea tener una repercusión global y realmente tresformadora de la inxusta realidá que presenciamos y fasta favorecemos cola nuesa pasividá.

N'Asturies habríamos d'entamar daqué, non violentu, nun mos podemos quedar paraos.

El 7 de xunu vemonos nes cais.

Un saludu

Non al pieslle de TeleAsturias pol gobiernu facista d'Areces

2007-03-02T19:21:00.000+01:00

EL GOCHU FARTÓN

El antenicidio de Teleasturias (I)
Uploaded by cuallagar

LA CONSEYERA D'INCULTURA

El antenicidio de Teleasturias (II)
Uploaded by cuallagar

Pola llibertá d'espresión seya na llingua que seya. ¡NON AL PIESLLE DE TELEASTURIES!

Manifestación pola okupación

2007-02-27T18:20:00.000+01:00

Más de 1000 persones manifestaronse'l pasáu 24 de febreru n'Alcorcón en defensa del CSO Eskuela Taller y los espacios okupaos. La movilización vindicó l'autoorganización, l'autoxestión y l'autonomía como armes de llucha escontra la represión institucional y escontra'l capitalismu.

La eskuela taller yera un espaciu nel que lluchar escontra la privatización del suelo, privatización de la vivienda, privatización de la vida social, privatización de les persones y nel que xovenes y non tan xovenes decidieron inventar formes de resistencia y de recuperación de la nuesa gayola, el nuesu sentíu comunitariu y la nuesa autonomía frente a los estamentos nobiliarios. Asina, na antigua Escuela-Taller d'Alcorcón (Madrid), una pandiella de rebeldes tenía alzáu l'hachu de la okupación p'asestar un fermosu güelpe al pegoyu del sistema capitalista: la propiedá privada. Equí podéis ver un video d'esta eskuela taller.

Un saludu

El Rap de Condoleeza

2007-02-26T16:44:00.000+01:00

Apurrovos equí la lletra d'esti rap qu'a min polo menos fixome gracia cuando lu vi. Un saludu

CONDI-LYRICS

Alan Keyes intro:

Listen up, y'all
Cause Condi's pissed.
She's tired of you Iraq pessisimists.

Condolezza:

Condoleeza
Definition? "Give the Pres some cover"
They want my office
So they often suggest I'm his lover.
Not like Boxer
Not Pelosi
Really manly,
But not Rosie.
Cabinet members change like seasons,
Try the Democrats for treason.

Condilicious
And, it ain't conspicuous.
So let's forget the issues
Of insurgency militias

I blow kisses
My Fox guys,
"Love every single one."
Spin the news around the clock,
Cause we're losing in Iraq.

Condoleeza Rice
Condoleeza Rice
Condoleeza Ri-ri-ri-ri-ri-ri-ri-ri-rice

Condoleeza
No familia serving
So I'm chillin'
I love my shoes so much
I give them names like they were children
Neo-Con, word is bond
Make Iraq like Vietnam
Drop the Bomb, can you blame me?
Girl-on-girl with Mary Cheney

Condilicious!
And it ain't conspicuous
To the right on all the issues
And my dreams are presidential

I blow kisses,
And send boys to Iraq-raq
And they be dyin' round the clock,
Cause Osama ain't been caught.

Alan Keyes:

Q-to the U-to the A-G-M-I-R-E-S x4

Internacionalismu 2; Escocia

2007-02-25T14:03:00.000+01:00

Continuo la seición d'internacionalismu con otra nación celta, Escocia (Alba).

Escocia ye'l más septentrional de los cuatro "países constituyentes" qu'anguaño formen el Reinu Xuníu. Forma parte, xunto con Inglaterra y Gales, de Gran Bretaña, dientro de la qu'abarca un terciu de la so superficie total.

Hestoria:
Los primeros datos hestóricos acerca d'Escocia foron tresmitíos al traviés de los hestoriadores romanos. El pueblu que daquella taba afincáu na rexón escocesa yeren los Pictos. El nome, dau polos romanos, se creye que ye debíu a qu'éstos teníen el vezu de pintase'l cuerpu. Amás, los romanos nomaron Caledonia ('Tierra de Caledonios') a Escocia, pola pergrande viesca de pinos caledonios que s'estendía de norte a sur y d'esti a oeste per tol país.

Los escotos yeran un pueblu d'orixe irlandés que se treslladó al oeste d'Escocia. Adulces, foron tomando forma dos reinos, el del oeste d'Escocia (Scotland) y el reinu picto del esti (Alba). En malpenes unos años los pictos desapaecieron absorbíos cultural y llingüísticamente polos scots que yeren cristianos y conocíen la escritura.

D'esta mena quedó afitada la rexón al norte de la Britania romana como Escocia o tierra de scots".

Llingua:
La llingua llariega d'Escocia yera'l gaélicu. Tres el dominiu inglés el sur d'Escocia pasó a ser anglofalante demientres qu'a lo llargu de los sieglos XVIII y XIX se foi imponiendo a les rexones norteñes (conocíes col nome de "Highlands", "Tierres Altes") les costumes del sur y tamién el so idioma, l'inglés. El gaélicu foi marxináu demientres sieglos y anguaño se ta recuperando en delles rexones del norte y l'oeste d'Escocia.

Nacionalismu:
Dende mediaos del sieglo XIX apaeció un movimientu pol autogobiernu que buscaba la devolución del control sobre los asuntos escoceses a Escocia, pero l'apoyu a la independencia nun llegará fasta los años venti del sieglu XX.

La Lliga Nacional Escocesa (Scots National League), formada en 1921, foi un grupu nun entamu afincáu en Londres que lluchaba pola independencia de Escocia, altamente influyenciáu pol Sinn Féin irlandés. Creyó'l periódicu Scots Independent en 1926 y en 1928 colaboraron cola Asociación Nacionalista Escocesa de la Universidá de Glasgow (Glasgow University Scottish Nationalist Association) a creyar el Partíu Nacional d'Escocia (National Party of Scotland), favoratible a un estáu independiente escocés.

Andechen col Partíu Escocés (Scottish Party), una organización autonomista formada en 1932 por antiguos miembros del Partíu Conservador, y en 1934 xunieronse pa formar el Partíu Nacional Escocés (Scottish National Party), qu'aunque al entamu yera autonomista, depués pasó a sofitar la independencia. Algamaron el so primer diputáu en 1945, anque lu perdieron nes xenerales trés meses depués.

El Partíu Nacionalista Escocés tuvo un notable éxitu elleutoral na década de 1960, y cuando s'alcontró petróleo nel Mar del Norte en 1970, pudo contrarrestar les llercies acerca de la viabilidá económica d'una posible independencia col llema "Ye petróleo d'Escocia".

Nes elleiciones xenerales del Reinu Xuníu de febreru de 1974, los votantes escoceses escoyeron siete miembros del Partíu Nacionalista Escocés, qu'aumentaron a once nes elleiciones d'ochobre de 1974. Esto dio poder al movimientu independentista con propuestes más avanzaes na Cámara de los Comunes onde'l Partíu Llaborista que formó un gobiernu minoritariu col sofitu del Partíu Lliberal.

Los llaboristes ficieron propuestes pa un Parllamentu Escocés como una asamblea escocesa semiautónoma con poderes pa remanar dellos aspeutos de política interna. El parllamentu decidió facer un referéndum, requiriendo un 40% o más del elleutoráu al favor en vez de requerir una simple mayoría de los votos nel referéndum. Fechu'l referéndum, un 33% votó al favor y un 31% a la escontra, con una abstención del 36%, polo que la propuesta nun vio la lluz. Los progresos del independentismu vieronse aparaos cuando'l Partíu Nacional Escocés sofitó una moción de censura escontra'l gobiernu y forció unes elleiciones xenerales en 1979 que dieron la victoria a la gran alversaria de la independencia, Margaret Thatcher.

Anguaño les encuestes espeyen que'l 51% de los escoses ta al favor de la independencia y que dende'l Reinu Xuníu tampoco se vería con malos güeyos una dixebra.

Apurrovos equí un video del Partíu Nacionalista Escoces dafechu n'inglés porque paez que nun-y dan muncha importancia a la so llingua llariega.

La "Puerta d'Oru" del suicidiu

2007-02-25T02:38:00.000+01:00

La ponte "Golden Gate" ye ún de lo llugares favoritos non sólu de los turistes, sinón tamién de los suicides, tal y como preba un polémicu documental que se filmó demientres un añu los avatares na ponte na bahía de San Francisco.

Miles de turistes circulen cada añu pela emblemática ponte pa esfrutar del océanu, les vistes del perfil sinuosu de la ciudá de les colines o les de la islla d'Alcatraz.

Pero los turistes nun tán nel puntu mira d'Eric Steel, un cineasta qu'afincó les sos cámares mentanto un añu pa capturar 19 saltos y otros tantos intentos dende la ponte.

Munchos consideren al "Golden Gate" el llugar onde se cometen más suicidios nel mundiu.

Dende que se construyó, en 1937, tán documentaos 1.300 saltos, ente ellos los de Roy Raymond, el fundador del imperiu de ropa interior Victoria's Secret, en 1993, y Duane Garrett, demócrata y collaciu del vicepresidente Al Gore, en 1995.

La cifra total, sicasí, ye probablemente muncho más alta, yá qu'a ello habría que sumar les lexones de suicides furtivos que salten pela noche.

Parte del magnetismu ye por mor de qu'esta, a estremancia d'otres pontes, tien una barandiella esterior que facilita les coses, fasta'l puntu de qu'un psiquiatra llocal dixo al respeutive que ye "como tener una pistola cargada na mesa de la to cocina".

L'asaltu mundial de Windows Vista

2007-02-24T15:18:00.000+01:00

Gustavo Roig / Madrid
El pasáu 30 de xineru dio'l pistoletazu comercial el nuevu sistema operativu de Microsoft, Windows Vista, que requier d'un hardware más potente y más caru, y enconta'l control de los sistemes anticopia.

Windows Vista ye daqué más qu'un sistema operativu qu'ha tener una fonción básica y esencial: tomar el control sobre'l hardware o, meyor dicho, garantizar a otros programas l'accesu a dispositivos como los discos duros, puertos, tarxetes de rede o de soníu, tarxetes gráfiques, tecláu y ratón, ente otros.

El caberu "gran productu" de Microsoft, qu'asoleyó'l mercáu con una pergrande campaña de propaganda mundial sofitada ‘informativamente’ polos cimeros medios de comunicación hespañoles, ye un dispositivu empobináu a remanar el comportamientu del usuariu. La so política de ‘proteición de conteníos ya informática fiable’ (trusted computing) ye un conxuntu de teunoloxíes diseñaes pa forciar a los usuarios a cumplir los drechos de copia (copyright) impuestos pola industria d'arruelu sobre música, vídeos, programes, xuegos o llibros. Esti manoxu de llimitaciones téuniques, conocíu como DRM (Digital Right Management o Xestión de Drechos Dixitales), definelu'l distribuyidor de la industria audiovisual y consiste n'afitar custiones tales como cuántes vegaes ha de vese un vídeo, quién pue velu, cuántes copies se puen facer y en qué condiciones. Tou ello depende de cuánto se tenga pagáu pol vídeo.

Windows Vista s'encarga de qu'esto se cumpla al traviés de lo que denoma teunoloxía PVPOMP (Protected Video Path - Output Protection Management). Esta teunoloxía desautiva ciertes salíes d'audio y vídeo de los ordenadores en casu de deteutar reproductores que nun soporten les llimitaciones impuestes poles DRM al usuariu. Vista amenorgará la calidá d'imaxe o deshabilitará'l reproductor de vídeo si ésti nun foi diseñáu pa caltriar les llimitaciones impuestes pol distribuyidor del vídeo. Los nuevos soportes d'alta calidá y capacidá d'almacenamientu como HD-DVD o Blue-ray vense afeutaos dafechu por esti sistema. Gracies a la collaboración d'Intel con Microsoft, el nuevu hardware ha d'asumir estes nueves teunoloxíes de control pa ser compatibles col nuevu Windows.

Nel mesmu intre en que se llanza Vista, Apple, ún de los grandes del hardware de reproducción de música da p'atrás y defende la elliminación d'esi tipu de teunoloxía anticopia. Ye más, lo que diz el so presidente, Steve Jobs, parte pola metá'l modelu Microsoft: “Maxina un mundiu onde les tiendes online vendieren música llibre de DRM, en formatos abiertos. Nun mundiu como éstu, cualaquier reproductor podría reproducir música alquirida en cualaquier tienda, y cualaquier tienda podría vender música que, a la so vez, podría ser reproducida en cualaquier reproductor. Ésta ye la meyor alternativa pa los consumidores”.

Esti conxuntu de tarees qu'asume'l nuevu sistema va xenerar grandes cambeos na industria del hardware. Per un llau, bona parte de los equipos n'usu a día de güei nun van reunir los requisitos mínimos pa poder instalar Vista (un procesador, como mínimu, a 800 MHz, 512 MB de memoria RAM, tarxeta gráfico compatible con DirectX9) y, si lo faen, el so rendimientu sedrá inferior al respeutive de los sistemes actuales. El microprocesador d'un PC con Vista necesita facer un esfuerciu superior al doble del que se fae baxo Windows XP o GNU/Linux, al tener qu'encriptar y desencriptar los bits que cuerren pelos ‘buses de datos’ de la placa bas o los cables que coneuten a los reproductores multimedia. Esta tarea, que nun ye nin básica nin esencial, poco tien que ver coles necesidaes téuniques reales requeríes a un sistema operativu. Respuende a cálculos económicos. A curtiu plazu, el hardware que se diseñe pa Windows Vista habrá ser más potente y más caru, pero nun sedrá necesariamente más rápidu.

Esta converxencia estratéxico ente la industria del hardware, Microsoft y los ‘cruzaos del copyright’ de la industria multimedia, da como resultáu un enxendru que pon baxo sospecha a tou usuariu y lu somete a les lleis más agresives que, n'esti sen, s'escribieren nunca, como la Digital Millennium Copyright Act norteamericana. Esta llei, seña d'identidá de l'Alministración estaunidense, que persigue la infracción del drechu de copia y conderga especialmente la producción de teunoloxíes que permitan saltase la xestión de los drechos dixitales. Ye la ‘bas espiritual’ del nuevu sistema.

El desendolque d'esta tendencia perfila un escenariu braeramente peligrosu pa cualaquier sistema alternativu: un tipu de hardware hexemónicu nel qu'instalar un solu tipu de sistema operativu, conteníos multimedia sólo reproducibles en sistemes operativos propietarios; nuevos estándares pa la web y documentación incompatibles fora del universu Windows.

(estrayíu del Periódicu Diagonal http://www.diagonalperiodico.net/article3131.html, baxo una llicencia Creative Commons)

Surplus, consumidores apavoriaos

2007-02-21T19:23:00.000+01:00

Surplus, consumidores aterrorizados
Uploaded by quomodo

En 2003 la productora sueca ATMO llanzó a les víes de distribución alternatives (ye dicir, internet) la so película "Surplus, terrorized into being consumers". Responsable d'otros títulos de nidio conteníu políticu -GITMO: The new rules of war o Sacrificio - Who betrayed Che Guevara?- ATMO tien conseguíu que'l boca a boca esparda'l film fasta los círculos especializaos, tanto festivales de cine documental como universidaes y foros d'alderique socio-político.

Pero Surplus ye más qu'un documental político. Per un llau supon una representación perfecha y perbona de la cultura antisistema, al implicase y tomar partíu en llugar de caltener una distancia prudencial respeutu al material que trata (meta persiguida tamién, por ciertu, na discutible "El taxista ful"). Pero amás faelo -y equí ye onde'l film gana enteros- recurriendo a téuniques que mecen la tradición vanguardista europea (de Vertov a Godard) con esa estética ñaciente y polémica que solemos llamar videoclipera.

Nun ye casualidá que los primeros planos mos remitan a la traxedia de Xénova en 2001, cumal del movimientu de la nuesa dómina que convirtió en mártir a Carlo Giuliani. Surplus alliniase abiertamente col movimientu del "Black Block" y cualaquier forma de llucha activo. Ñega les normes básiques d'un “contratu social” que considera tramposu y criminal. Poro, los elementos cinematográficos a los que recurre tampoco s'axusten al rigor que se presupon nel xéneru documental. Ye pura manipulación. Y ye ésti preciesamente'l so mayor interés. Denuncia la macro-propaganda tomando emprestaes les sos armes de persuasión, construyendo una micro-propaganda, un duelu ideolóxicu (del que xurde vencedor) con un doble oxetivu: atrayer adeutos a la so causa y llamar l'atención sobre'l peligru de dexase llevar por un caldal d'inocente información politizao. Ente una edición frenética, un contino acompañamientu musical y un inescosable xuegu de montaxes audiovisuales, Surplus llogra poner n'evidencia les contradicciones del sistema, cargar d' entusiasmu'l so anti-discursu de cara a un públicu irascible. El resultáu ye curiosamente honesto.

(cachinos estrayíos de: http://doncecilio-perroandaluz.blogspot.com/)

Día internacional de la llingua matenra

2007-02-21T18:29:00.000+01:00

El Día Internacional de la Llingua Matenra, foi proclamáu pola Conferencia Xeneral de la UNESCO en payares de 1999. Añalmente, dende febreru de 2000, esta data ye güeyada col envís d'esparder el multillingüismu y la diversidá cultural.

Les llingües son l'instrumentu de mayor algame pa la preservación y el desendolcu del nuesu padremoñu cultural tanxible ya intanxible. Toa aniciativa pa encamentar al espardimientu de les llingües matenres servirá non sólu p'alendar la bayura llingüística y la educación multillingüe, sinón tamién pa creyar mayor concencia sobre les tradiciones llingüístiques y culturales del mundu ya inspirar a la solidariedá sofitada nel altendimientu, la tolerancia y el diálogu.

El Día Internacional de la Llingua Matenra nel añu 2006 tará dedicáu al tema de los llinguaxes y el ciberespaciu.

La fecha fai alcordanza de la muerte nel añu 1952 d'un grupu d'estudiantes en defensa del bangla, llingua de los bengalíes que daquella yera illegal nel Pakistán. L'Atles de Llingües Minorizaes de la UNESCO conseña que más de la metada de les seis mil llingües del mundu, ente elles l'asturianu, tán en peligru d'estinción.

La UNESCO inxertó al asturianu ente les llingües en peligru de desaniciu nelañu 2.002, alvirtiendo que l'idioma desapaez, ente otres causes, por culpa de que les xeneraciones más nueves nun reciben la escolarización apropiao, xenerando una resquiebra xeneracional que puede resultar definitiva. La UNESCO tamién remembra que less llingües nun desapaecen namás porque nun se tomen les midíes de conservación apropiaes, sinón tamién porque tengan que convivir con idiomes agresivos, como-y pasa a l'asturianu na so desigual competencia col castellán.

Pa que nun muerra...¡L'ASTURIANU LLINGUA OFICIAL!

Tornáu de la páxina de la ONU http://www.un.org/depts/dhl/spanish/language/index.html
Estrayíu un cachín d'Asturies.com http://www.asturies.com/noticia.php?cod=27275

N'alcordanza de Kurt Cobain

2007-02-20T17:28:00.000+01:00

Biografía:
Kurt Donald Cobain ñacíu n'Aberdeen, Washington el 20 de febreru de 1967 - y muertu el 5 d'abril de 1994 foi'l cantante, compositor, y guitarrista de la banda de grunge de Seattle, Nirvana. Cobain nun solo foi'l compositor cimeru de la banda y el so cabezaleru musical, amái sirvió como'l so "llíder y cientru espiritual". Col éxitu de la banda, Cobain convirtióse nuna famosa celebridá a nivel mundial, una posición incómoda pa daquien que dixo "Famosu ye la cabera cosa que quinxi ser".

Cobain y Nirvana aidaron a tresformar la música nos años 90. En 1991, l'arribada del canciu más conocíu de Cobain, "Smells Like Teen Spirit", siñó l'entamu d'un cambéu dramáticu de la escena musical, alloñada de los xéneros dominantes de los ochenta, el glam metal, y el dance-pop, llevando al ascensu del grunge y el rock alternativu. Los medios musicales concedieron-y de xemes en cuando a "Teen Spirit" el denomatu d'"himnu xeneracional", y con esta reconocencia, Cobain se convirtió nel "voceru" de la Xeneración X.

Ente otros cancios conocíos de Cobain s'alcuentren "About a Girl", "Come as You Are", "In Bloom", "Lithium", "Heart-Shaped Box", "All Apologies", y "Rape Me".

Equí vos dexo un video d'un cantar de so; "Come as you are" del añu 1992 y del discu "Nevermid".

Lletra:

Come as you are, as you were
as I want you to be
as a friend, as a friend, as an old enemy

Take your time, hurry up
the choice is your, don't be late
take a rest as a friend as and old memoria

Come dowsed in mud, soaked in bleach
as I want you to be
as a trend, as a friend, as and old memoria

And I swear that I don't have a gun
No I don't have a gun

Torna:

Ven tal y como yes, como yeres
como yo quiero que seyas.
como un collaciu, como un collaciu, como un vieyu enemigu.

Tomate'l to tiempu, entaína
la elleición ye de to, nun te retrases.
garra un descansu, como un collaciu, como una vieya alcordanza.

Ven cubiertu de folla, empapáu en llexía
como quiero que seyas.
como una tendencia, como un collaciu, como una vieya alcordanza.

Xuro que nun teo un arma,
nun teo nengún arma.

Güei Kurt Cobain cumpliría 40 años, ye murnia l'arcondanza que-y faigo pero teas onde teas...HAPPY BIRTHDAY KURTCO.

Un saludu

L'humor como llingua oficial

2007-02-20T12:47:00.000+01:00

Esta parodia de Hitler (Hynkel's) fecha por Chaplin na película "El Gran dictador" tien yá 67 años pero sigue faciendo gracia, da igual que seya xente mozo o vieyo'l que la vea, la parodia ye graciosa y ye un idioma mundial que nun entiende de llendes nin de tiempu. Poro, propongo que puxemos pol humor como llingua oficial, ye dicir que:

L'humor ha de gociar de protección. Ha promovese'l so usu, el so espardimientu nos medios de comunicación y la so enseñanza, respetando en tou casu les variantes locales.

Esti otru video tamién ye foriatu pero ta dobláu al castellán y tamién ye gracioso pese a que los Monty Python yá son de los años 70 y esta película ("Se armó la gorda") seya de 1971.

Nós n'Asturies hemos de puxar pa que se ponga en prautica la llei d'usu del humor y finar con coses como estes na nuesa televisión.
QUE NUN TIENEN NIN PUTA GRACIA

Por un humor asturianu y que mos faiga rir de verdá a toos. ¡L'humor llingua oficial!

Internacionalismu; Islla de Mann

2007-02-19T15:23:00.000+01:00

Emprimo asina una seición del mio blog pa da-y un poco de conteníu. N'ella fadré un repasu de los movimientos nacionalistes de tol mundu entamando polos que tenemos más cerca, los d'Europa. Güei ye'l turnu de la Islla de Mann, una de les 8 naciones celtes xunto a Bretaña (Breithz), Cornualles (Kernow), Escocia (Alba), Gales (Cymru), Irlanda (Éire), Galicia (Galiza) y Asturies.

La Islla de Mann (Ellan Vannin en llingua manesa), ta asitiada na Mar d'Irlanda ente Inglaterra, Escocia, Gales, ya Irlanda, ye una Dependencia de la Corona Británica, pero en términos formales, nun pertenez al Reinu Xuníu nin a la Xunión Europea.

Hestoria:
La Islla foi un puestu avanzáu del reinu viquingu dende alredor del añu 900 dempués de Cristu y parte del Reinu Noruegu de les Hébrides fasta'l sieglu XIII, momentu nel que pasó ser alministrada pola corona escocesa. Nel sieglu XIV foi tresferida al control inglés y a la Corona Británica en 1765.

Llingua
Anguaño una de les inquietúes de la islla ye la de resucitar el so idioma, que tuvo al puntu morrer. El caberu falante nativu orixinal qu'emplegaba'l dialeutu gaélicu de Mann morrió en 1974, pero los neños otra vuelta tán siendo criaos baxo l'idioma llariego (Gaelg).

La islla ta estrechamente venceyada a les llingües escoceses gaéliques ya irlandeses. Una espresión conocida de la islla de Man ye "Traa Dy Liooar", queriendo dicir "tiempu suficiente" y representa una vista estereotipada sobre l'actitú de vida de los sos habitantes.

Esta llingua tien una versión propia de Uiquipedia ode podeis atopar amueses testuales del idioma. [http://gv.wikipedia.org/wiki/Main_Page]

Nacionalismu:
Anguaño'l nacionalismu manés ta representáu pol partíu "Mec Vannin" encadarmáu en 1962, esti intenta revocar la dependencia británica de la corona y afitar un estáu soberanu dafechu, que sedría una república nomada.
Pretende con ello, más futuru pa Mann y protexer los sos intereses y tamién los drechos individuales y coleutivos de la so xente.

Dexovos equí un video editáu pol gobiernu manés, nel que podeis ver como ye la islla. Ye propaganda elleutoral pero nun alcontré nada meyor. (Nelli podeis ver un cachín de manés faláu)

Un saludu.

La Plataforma presenta'l dvd "Video crónicas 2006"

2007-02-18T18:48:00.000+01:00

"La Plataforma" ye un coleutivu de militantes anticapitalistes, que s'involucren na llucha pola subversión del orde impuestu vindicando l'arte como arma político, desendolquen un proyeutu de contrainformación audiovisual como voceru de los protagonistes de la desobediencia popular.

L'añu 2006 tuvo enllenu d'actividá y reunenla toa nesti dvd que tien los vinientes videos:

01 Manifestación estudiantil escontra'l plan Bolonia [2m 47s]

02 Manifestación pola 3ª República [3m 19s]

03 Manifestación Stop Represión [3m 13s]

04 Manifestación en Móstoles pola okupación [4m 05s]

05 Retirada de plaques facistes pola Coordinadora Antifacista de Madrid [3m 38s]

06 Selmana llucha social '06: Exes

07 Manifestación escontra l'agresión a Libanu y Palestina [3m 38s]

08 Manifestación en Valencia pola okupación [1m 57s]

09 Manifestación pola vivienda digna [3m 16s]

10 Concentra-Aición de sofitu a los deteníos antiLOU 2001: Rectoráu de la UCM [3m 37s]

11 Manifestación en solidariedá con Iñaki de Juana y los/les presos/es políticos/ques vascos/ques [3m 09s]

12 Manifestación Antifacista: Solidariedá con ACP Estrella Roja [2m 34s]

EXTRES

Manifestación 26 de Xunetu: Solidariedá con Cuba [3m 05s]

Trailer Movimientu de Trabayadores Desocupaos (Arxentina) [1m 45s]

Trailer Barrio de Regla (Cuba) [3m 49s]

Tolos videos podéis atopalos na so ueb [http://theplatform.nuevaradio.org] y amás vos recomiendo que veais el so documental "Memoria, dignidad y lucha" [http://video.google.es/videoplay?docid=2287661181589046085].

Un saludu

"PUCHA ASTURIAS"; l'asturianismu mal empobináu.

2007-02-03T14:38:00.001+01:00

Viendo esti video tendríen que poneseme los pelos como escarpies dau'l derroche d'asturianía d'estes 20.000 persones, onde rescamplen los colores azul y mariellu, y el nome d'"Asturias" ta en boca de toos, onde s'alaben les fazañes de los astures, los mineros y de Fernando Alonso...pero nun ye asina, danme en cierta maner fasta vergoña.

Respeto que se puedan sentir mui asturianos y tol rollu, pero de xuru que d'esos miles de persones nin mil se pasaron per una mani pol asturianu, de xuru que voten partíos españoles y tán arguyosos de "construir Asturias", nun hai nada más cierto qu'eso, tán construyendo "Asturias" esa comunidá autónoma española que reñega del so pasáu y qu'estrapaya, ridiculiza o escaez la so propia cultura, o permite con impasibilidá qu'otros lo faigan por ellos, esa comunidá qu'amuesa la so máxima identidá col dichu d'''Asturias es España y lo demás tierra conquistada", esa Asturias avergoñada.

Pero si eses persones, se dedicaren a construyir Asturies otru gallu canciaría, maxinaivos una manifestación pola oficialidá el doble de grande, partíos asturianos col doble de votos, y el doble de persones que nun s'avergoñen de la so identidá. Con eso si construyes daqué, sinón mentantu siguiremos enfotaos nos trunfos de Fernando Alonso, los cancios tan asturianos de Melendi o nos políticos mazcaraos d'asturianos.

La cosa ye simple; o puchamos por Asturias o puxamos por Asturies, vosotros decidís.

Mensax del nuesu presi...

2007-01-16T22:05:00.000+01:00

Ensin comentarios y menos con Xune falando depués...que deceición

Evolución Humana

2007-01-16T21:48:00.000+01:00

Perbon video, qu'espeya mui bien la evolución del ser humanu fasta anguaño, tamos toos "asobinaos" (como diría SuperÑoño) asina qu'a ver si espertamos...

Grupu:Fat Boy Slim
Canciu:Right here, Right now

"Bable nes escueles" sí, pero con calidá

2007-01-13T23:52:00.000+01:00

Nun ye que yo me considere nengún académicu, lletráu o filologu pero hai una cosa que me ta cabreando dende qu'entame a dar esti añu por primer vez clas de llingua asturiana... Non solo la mayestra nun fala n'asturianu, nin sabe lleer correutamente sinón que nun sabe enseñar, tanto ye asina que la xente ta emprimando a pillá-y noxu yá non solo a l'asignatura y a la paisana sinón a l'asturianu. La cosa ye simple, los más de los qu'escoyeron l'asignatura ficiéronlo "porque ye fácil", non por vindicación llingüística, nin siquiera por interés, sinón porque ye fácil d'aprobar y murniamente esto suel ser asina en munchos centros onde les clases d'asturianu nun pasen de ser una hora llibre, mesmamente nel mio centru l'asignatura tien esa fama pola profesora del añu pasáu que dexaba falar siempre y cuando se falara n'asturianu, claro ta qu'ella nun s'esmolecía en si lo facíen o non...y asina mos va. Dende tolos movimientos asturianistes vemos perimportante la escolarización n'asturianu y añu tres añu va medrando'l númberu d'escolinos qu'opten por cursar llingua y esto debería alegranos, pero yo soi testigu de qu'entá nos queda muncho camín per delantre na normalización de la enseñanza del asturianu...entamando polos profesores.

El peligru de les regasificadores

2007-01-13T18:41:00.000+01:00

Nun quiero facer un blog namái de videos pero ye qu'esti paezme perimportante, pa tolos asturianos pero especialmente pa los de Xixón. ¡Non a la destrucción d'Asturies!

El día de Reis

2007-01-06T00:39:00.000+01:00

Video de "Returner" fechu por min

2007-01-05T19:03:00.000+01:00

Si nun vistis la película vos la recomiendo. L'argumentu ye'l que vien darréu:

"Añu 2084. Depués de décades de sangrientes lluches, una fuercia invasora alieníxena ta a puntu destruyir lo poco que queda del mundu. Nel so desesperáu intentu por salvar la raza humana, un soldáu de la guerrilla, de nome Miri, recurre a la máquina del tiempu. A sólu 72 hores del plazu llímite previstu pa l'entamu de les Guerres Alieníxenes, convence a Miyamoto, un francotirador espertu n'artes marciales, para que se xunte a la so causa."

Hahaha, yá lo sé, ye una americanada friqui "a la xaponesa" pero préstame. A los que vos preste'l canciu del video nómase "Liquido-Narcotic".

Bono ná más. Sayou!

ENTAMU

2007-01-05T16:17:00.000+01:00

Qu'abegosos son los entamos! Meyor nun escribo ná, yá me direis conociendo...si queréis.